<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
			<journal>
			<title>Medical Journal of Mashhad university of Medical Sciences</title>
			<title_fa>مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد</title_fa>
			<short_title>مجله دانشکده پزشکی</short_title>
			<subject>Medical Sciences</subject>
			<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/</web_url>
			<journal_hbi_system_id>0</journal_hbi_system_id>
			<journal_hbi_system_user></journal_hbi_system_user>
			<journal_id_issn>1735-4013</journal_id_issn>
			<journal_id_issn_online>2008-2673</journal_id_issn_online>
			<journal_id_pii></journal_id_pii>
			<journal_id_doi></journal_id_doi>
			<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
			<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
			<journal_id_sid></journal_id_sid>
			<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
			<journal_id_science></journal_id_science>
			<language>fa</language>
			<pubdate>
				<type>jalali</type>
				<year>1404</year>
				<month>9</month>
				<day>1</day>
			</pubdate>
			<pubdate>
				<type>gregorian</type>
				<year>2025</year>
				<month>12</month>
				<day>1</day>
			</pubdate>
			<volume>68</volume>
			<number>5</number>
			<publish_type>online</publish_type>
			<publish_edition>1</publish_edition>
			<article_type>fulltext</article_type>
			<articleset><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>بررسی اثر ضد میکروبی فیلم و ژل کیتوزان حاوی نانوذرات رامنولیپید سودوموناس آئروژینوزا در مقایسه با سیپروفلوکساسین و جنتامایسین بر اشریشیا کلی و استافیلوکوکوس اورئوس</title_fa>
				<title>Investigation of the antimicrobial effect of chitosan film and gel containing Pseudomonas aeruginosa rhamnolipid nanoparticles compared to ciprofloxacin and gentamicin on Escherichia coli and Staphylococcus aureus</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[زمینه و هدف: امروزه مقاومت آنتی بیوتیکی به یک چالش جهانی تبدیل شده است و مصرف بی رویه و غیر منطقی در تجویز آنتی بیوتیک در انسان و دام موجب گسترش مقاومت دارویی میکروارگانیسم ها شده است. هدف از مطالعه حاضر بررسی و مقایسه دو آنتی بیوتیک سیپروفلوکساسین و جنتامایسین با فیلم و ژل کیتوزان به همراه نانو ذرات رامنولیپید بر روی دو باکتری اشریشیا کلی و استافیلوکوکوس اورئوس می باشد.روش کار: در این مطالعه ابتدا رامنولیپید از روغن آفتابگردان و باکتری سودموناس آئروژینوزا تولید و تبدیل به نانوذرات شد سپس محلول کیتوزان 2 درصد با استفاده از اسید استیک 1درصد تهیه شد. سپس گلیسیرین 5/7 درصد به عنوان نرم کننده اضافه گردید و نانوذرات رامنولیپید 1/0 درصد توسط سمپلر به محلول همگن به‌دست‌آمده اضافه شد. از دیسک های آنتی بیوتیک سیپروفلوکساسین و جنتامایسین جهت مقایسه و آنتی بیوگرام استفاده شد و جهت اندازه ذرات رامنو لیپید از آنالیز Zeta و DLS استفاده گردید. نتایج: تحلیل DLS و ZPS نشان داد که رامنولیپید تولید شده دارای درجه پایدارتر خوبی است. اثرات آنتی باکتریال جنتامایسین + فیلم کیتوزان و نانو ذرات رامنولیپید با ایجاد قطر 29 میلی متر در استافیلوکوکوس اورئوس، بیشترین اثر را نسبت به اشریشیا کلی مشاهده گردید و همچنین اثر سیپروفلوکساسین + نانو ذرات رامنولیپید در هردو باکتری با قطر هاله بسیار نزدیک به هم گزارش شد.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که ترکیب کردن آنتی بیوتیک با مواد آنتی باکتریال فیلم و ژل کیتوزان به همراه نانوذرات رامنولیپید اثرات خوبی از خود نشان داد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background and Objectives: Antibacterial resistance has become a global challenge, and the indiscriminate and irrational use of antibiotics in humans and animals has led to the spread of drug resistance in microorganisms. The present study investigated and compared two antibiotics, ciprofloxacin and gentamicin, with rhamnolipid nanoparticles (NPs) coated by chitosan film and gel on two bacteria, Escherichia coli and Staphylococcus aureus. Methods: In this study, first rhamnolipid was produced from sunflower oil and Pseudomonas aeruginosa and converted into NPS, then 2% chitosan solution was prepared using 1% acetic acid. Then 7.5% glycerin was added as a softener and 0.1% rhamnolipid NPs were added to the obtained homogeneous solution by sampler. Ciprofloxacin and Gentamicin antibiotic discs were used for comparison and antibiogram, Zeta and DLS analysis were used to size rhamnolipid particles.Results: DLS and ZPS analysis showed that the produced rhamnolipid had a good degree of stability. The antibacterial effects of Gentamicin + chitosan film and rhamnolipid NPs were observed to be the most effective in creating inhibition diameter of 29 mm in Staphylococcus Aureus compared to Escherichia coli, and the effect of Ciprofloxacin + rhamnolipid NPs was also reported in both bacteria with very close inhibition diameters.Conclusions: The results of this study showed that combining antibiotics with antibacterial materials such as chitosan film and gel with rhamnolipid NPs shows good effects, also new methods such as Nano formulating are a suitable alternative to improve and accelerate therapeutic methods.]]></abstract>
				<keyword_fa>کیتوزان، رامنولیپید، آنتی بیوتیک، اشریشیا کلی، استافیلوکوکوس اورئوس</keyword_fa>
				<keyword>Chitosan, rhamnolipid, Antibiotic, Escherichia coli, Staphylococcus aureus</keyword>
				<start_page>1290</start_page>
				<end_page>1298</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_26488.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Maryam</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Kazemian</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مریم</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مریم</middle_name_fa>
				<last_name_fa>کاظمیان</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mkazemyan2010@yahoo.com</email>
				<code>116272</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Chemical Engineering, Faculty of Chemical Engineering, Babol Noshirvani University of Technology, Mazandaran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه بیوتکنولوژی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی انوشیروانی بابل، مازندران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hamid</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Kazemian</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حمید</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حمید</middle_name_fa>
				<last_name_fa>کاظمیان</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>hkmod2000@gmail.com</email>
				<code>116273</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Animal and Bird Genetic and Breeding and Genetics, Gorgan University of Agricultural Sciences and Natural Resources, Gorgan, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی دکترای تغذیه دام، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mahdi</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Rezaverdinejad</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مهدی</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مهدی</middle_name_fa>
				<last_name_fa>رضاوردی نژاد</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mahdirezaverdi@gmail.com</email>
				<code>116274</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Microbiology, Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه میکروبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Javid</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Taghinejad</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>جاوید</first_name_fa>
				<middle_name_fa>جاوید</middle_name_fa>
				<last_name_fa>تقی نژاد</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>jataghinejad@gmail.com</email>
				<code>116275</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Department of Microbiology, Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه میکروبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>ارزیابی همبستگی بین سینتی‌گرافی پرفیوژن میوکارد گیتد SPECT و آنژیوگرافی کرونری برای تشخیص بیماری عروق کرونری (CAD)</title_fa>
				<title>Evaluation of the Correlation Between Gated SPECT Myocardial Perfusion Scintigraphy and Coronary Angiography for the Diagnosis of Coronary Artery Disease (CAD)</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[زمینه و هدف: بیماری عروق کرونری (CAD) یکی از علل اصلی مرگ‌ومیر در جهان است که نیاز به روش‌های تشخیصی دقیق دارد. یکی از اهداف محققین یافتن روشی برای تشخیص بیماری عروق کرونر قبل از آشکار شدن آن و تعیین شیوع عوامل خطر احتمالی است و اولین قدم در جهت پیشگیری سطح دوم، غربالگری و شناخت بیماری قبل از بروز ناتوانی های جدی است. مطالعه حاضر باهدف بررسی ارتباط (صحت) نتایج اسکن پرفیوژن میوکارد و آنژیوگرافی در مرکز پزشکی هسته ای بیرجند انجام شد.روش‌ها: یک تحلیل گذشته‌نگر بر روی 96 بیمار که بین سال‌های ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۷ در مرکز پزشکی هسته‌ای بیرجند تحت MPI و آنژیوگرافی کرونری قرار گرفتند، انجام شد. معیارهای عملکرد تشخیصی با استفاده از آنژیوگرافی به‌عنوان استاندارد طلایی محاسبه شدند. اطلاعات مورد نیاز با استفاده از چک لیست و از پرونده پزشکی بیماران استخراج شد. داده ها بعداز جمع اوری وارد نرم افزار SPSS شد. برای تحلیل اهای آماری ز آزمون کای دو و من وبتنی در سطح معناداری پنج صدم استفاده شد. شاخص حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت و منفی نیز محاسبه شد.نتایج: میانگین سنی شرکت‌کنندگان 57.9 ± 10.9 سال بود. MPI حساسیت 33.33% تا 51.85%، ویژگی 88.71% تا 97.01%، ارزش پیش‌بینی مثبت 60% تا 80% و نسبت احتمال مثبت 4.59 تا 11.17 را نشان داد. نتیجه‌گیری: MPI حساسیت متوسطی دارد اما از ویژگی و ارزش پیش‌بینی مثبت بالایی برخوردار است، که استفاده از آن را به‌عنوان یک ابزار تشخیصی غیرتهاجمی برای CAD، به‌ویژه در ترکیب با سایر روش‌های تشخیصی، تأیید می‌کند.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Coronary artery disease (CAD) is one of the leading causes of mortality worldwide, necessitating accurate diagnostic methods. One of the primary goals of researchers is to find a method for diagnosing coronary artery disease before its manifestation and to determine the prevalence of potential risk factors. The first step in secondary prevention is screening and identifying the disease before the onset of severe disabilities. The present study aimed to assess the correlation (accuracy) between myocardial perfusion scan results and angiography at the Birjand Nuclear Medicine Center. Methods: A retrospective analysis was conducted on 96 patients who underwent MPI and coronary angiography between 2016 and 2018 at the Birjand Nuclear Medicine Center. Diagnostic performance criteria were calculated using angiography as the gold standard. Required data were extracted from patients&#039; medical records using a checklist. After collection, the data were entered into SPSS software. Statistical analyses were performed using the Chi-square and Mann-Whitney tests at a significance level of 0.05. Sensitivity, specificity, positive predictive value (PPV), and negative predictive value (NPV) were also calculated. Results: The mean age of participants was 57.9 ± 10.9 years. MPI demonstrated a sensitivity of 33.33% to 51.85%, specificity of 88.71% to 97.01%, positive predictive value of 60% to 80%, and a positive likelihood ratio of 4.59 to 11.17. Conclusion: MPI has moderate sensitivity but high specificity and positive predictive value, supporting its use as a non-invasive diagnostic tool for CAD, particularly when combined with other diagnostic methods.]]></abstract>
				<keyword_fa>بیماری عروق کرونری، سینتی‌گرافی گیتد SPECT، پرفیوژن میوکارد، آنژیوگرافی کرونری</keyword_fa>
				<keyword>Coronary Artery Disease, Gated SPECT scintigraphy, Myocardial perfusion, Coronary Angiography</keyword>
				<start_page>1300</start_page>
				<end_page>1308</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_26912.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Elham</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>kalantari</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>الهام</first_name_fa>
				<middle_name_fa>الهام</middle_name_fa>
				<last_name_fa>کلانتری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>kalantari_elham@gmail.com</email>
				<code>118157</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Internal Medicine, School of Medicine, Al-Zahra Hospital, Isfahan University of Medical Sciences</affiliation>
				<affiliation_fa>فوق تخصص بیماری‎های ریه بالغین، متخصص داخلی، استادیار بیماری‌های داخلی، گروه داخلی، دانشکده پزشکی، مرکز آموزشی درمانی الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Sadeghi</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Kafashi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>صادق</first_name_fa>
				<middle_name_fa>صادق</middle_name_fa>
				<last_name_fa>کفاشی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>sadeghkafashi@gmail.com</email>
				<code>118158</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>School of Medicine, Birjand University of Medical Sciences, Birjand, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>پزشک عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Seyed Ali</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Moezi Bady</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سید علی</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سید علی</middle_name_fa>
				<last_name_fa>معزی بادی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>seidali@yahoo.com</email>
				<code>118159</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Cardiovascular Diseases Research Center, Birjand University of Medical Sciences, Birjand, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>فلوشیپ اقدامات مداخله‌ای قلب و عروق (اینترونشنال کاردیولوژی)، متخصص قلب و عروق، دانشیار گروه قلب و عروق، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات بیماریهای قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Sajjad</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Sadeghpour</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سجاد</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سجاد</middle_name_fa>
				<last_name_fa>صادق پور</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>ssadeghpour007@gmail.com</email>
				<code>118160</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Nuclear Medicine Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دستیار پزشکی هسته‎ای، گروه پزشکی هسته‎ای، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات پزشکی هسته‎ای، دانشگاه علوم پزشکی مشهد</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Atena</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Aghaee</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>آتنا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>آتنا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>آقایی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>aghaeeat@mums.ac.ir</email>
				<code>118161</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Nuclear Medicine, Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>متخصص پزشکی هسته‎ای، استادیار پژوهشی پزشکی هسته‎ای، گروه پزشکی هسته‎ای، دانشکده پزشکی، بیمارستان قائم، مرکز تحقیقات پزشکی هسته‎ای، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Salman</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Soltani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سلمان</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سلمان</middle_name_fa>
				<last_name_fa>سلطانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>soltanis@mums.ac.ir</email>
				<code>118162</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Kidney Transplantation Complications Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>فلوشیپ پیوند کلیه، متخصص اورولویی، استادیار اورولوژی، گروه ارولوژی، دانشکده پزشکی، بیمارستان امام رضا‌(ع)، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Forough</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Kalantari</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فروغ</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فروغ</middle_name_fa>
				<last_name_fa>کلانتری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>foroughkalantari@gmail.com</email>
				<code>118163</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Department of Nuclear Medicine, School of Medicine, Iran University of Medical Science, Tehran 14496-14535, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>فلوشیپ پت سی تی، متخصص پزشکی هسته‎ای، استادیار گروه پزشکی هسته‎ای، دانشکده پزشکی، بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص)، دانشگاه علوم پزشکی ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>بررسی ارتباط هیپرکلسیوری ایدیوپاتیک با عفونت ادراری راجعه در کودکان شش ماهه تا 16 ساله</title_fa>
				<title>Investigating the relationship between idiopathic hypercalciuria and  recurrent urinary tract infection in children aged six months to 16 years</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: عفونت دستگاه ادراری از عفونت های شایع کودکان و دومین عفونت بعد از عفونت های تنفسی است. در مورد ارتباط هیپرکلسیوری با عفونت ادراری مطالعات محدود است. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط هیپرکلسیوری ایدیوپاتیک با عفونت ادراری راجعه در کودکان شش ماهه تا 16 ساله بود.روش اجرا: در این مطالعه مورد-شاهدی از ۱۳۹۸ تا ۱۳۹۹؛ گروهِ مورد شامل ۵۰ کودک با عفونت مکرر ادراری و گروهِ کنترل شامل ۵۰ کودک سالم با کشت منفی ادرار از نظر وضعیت هیپرکلسیوری. ، اندازه‌گیریِ تصادفیِ کلسیم و کراتینین ادرار انجام شد. در موارد وجود هیپرکلسیوری ، کلسیم، فسفر، آلکالن فسفاتاز و اوره و کراتینین پلاسما جهت رد هیپرکلسیوری ثانویه انجام شد.و آنالیز آماری با نرم افزار SPSS نسخه 26جهت مقایسه دوگروه انجام شد. یافته‌ها: از نظر میانگین سنی در گروه شاهد38.2±7.12 و در گروه مورد 32/4±6.14 (0.23=p)، وجنسیت 36 نفر مذکر و64 نفر مونث (0.83=p) و نسبت کلسیم به کراتینین با میانگین 0.34±0.14 در گروه مورد ومیانگین 0.37±0.13 در گروه شاهد(0.24=p)تفاوت معناداری بین دو گروه وجود نداشت. از نظر توزیع نسبت کلسیم به کراتینین ادرار طبیعی و غیر طبیعی بین گروه مورد و شاهد ارتباط معناداری وجود نداشت (0.04=p).و ارتباط معناداری بین هایپرکلسیوری با عفونت ادراری مکرر وجود نداشت .(نسبت شانس= 0.219؛ فاصله اطمینان 95%= (0.044-1.088)؛ 0.06=p value). نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج به دست آمده اگر چه نسبت غیرطبیعی کلسیم به کراتینین ادرار در گروه شاهد بیشتر از گروه مورد بود اما این مسئله شانس رخداد عفونت ادراری را افزایش نمی دهد. مطالعات بیشتری در این مورد کمک کننده است.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Urinary tract infection (UTI) is a common pediatric infection and the second most frequent infection after respiratory infections. There is limited evidence on whether hypercalciuria influences UTI risk. This study evaluated the relationship between idiopathic hypercalciuria and recurrent UTI in children aged six months to 16 years.Methods: This case-control study (2019–2020) enrolled 50 children with recurrent UTIs (cases) and 50 healthy children with negative urine cultures (controls). Spot measurements of urinary calcium and creatinine were used to assess hypercalciuria status. For those with hypercalciuria, serum calcium, phosphate, alkaline phosphatase, urea, and creatinine were measured to exclude secondary causes. Statistical analyses were performed with SPSS version 26 to compare groups.Results: The mean ages were 38.2 ± 7.12 months for controls and 32.4 ± 6.14 months for cases (p = 0.23). Gender distribution was 36 males and 64 females (p = 0.83). The mean urinary calcium-to-creatinine ratio was 0.34 ± 0.14 in cases and 0.37 ± 0.13 in controls (p = 0.24). Distribution of normal versus abnormal urinary calcium-to-creatinine ratio showed no significant difference between groups (p = 0.04). Overall, there was no significant association between hypercalciuria and recurrent UTIs (odds ratio = 0.219; 95% CI: 0.044–1.088; p = 0.06).Conclusion: Based on the findings, although the proportion of abnormal urinary calcium-to-creatinine ratio tended to be higher in the control group than in the case group, this does not increase the likelihood of developing a UTI.]]></abstract>
				<keyword_fa>عفونت های مجرای ادرار، افزایش کلسیم ادرار، کودکان</keyword_fa>
				<keyword>hypercalciuria, Urinary tract infections, Pediatrics</keyword>
				<start_page>1309</start_page>
				<end_page>1316</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_26998.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Fatemeh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Ghane Sherbaf</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فاطمه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فاطمه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>قانع شعرباف</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>ghanef@mums.ac.ir</email>
				<code>118513</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of pediatric diseases Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار گروه نفرولوژی کودکان، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Sara</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Saadat</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سارا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سارا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>سعادت</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>saadats@mums.ac.ir</email>
				<code>118514</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Department of pediatric diseases Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار گروه نفرولوژی کودکان، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Elham</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Bakhtiari</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>الهام</first_name_fa>
				<middle_name_fa>الهام</middle_name_fa>
				<last_name_fa>بختیاری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>bakhtiarie@mums.ac.ir</email>
				<code>118515</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Clinical research development Unit, Mashhad University of Medical sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار واحد توسعه تحقیقات بالینی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Elham</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>NikRouh</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>الهام</first_name_fa>
				<middle_name_fa>الهام</middle_name_fa>
				<last_name_fa>نیکرو</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>nikrouhe972@mums.ac.ir</email>
				<code>118516</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Faculty of medicine, Mashhad University of Medical sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>متخصص کودکان، دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد ، مشهد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>تغییرات بیان ژن‌ها هموباکس-C8 و C9 بافت چربی موش‌های صحرایی چاق متعاقب تمرین استقامتی و تحریک الکتریکی با محدودیت کالری</title_fa>
				<title>Expression changes of hemobox-C8 and C9 genes in adipose tissue of obese rats following endurance training and electrical stimulation with calorie restriction</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[سابقه و هدف: چاقی یک بیماری فزاینده و عامل بیماری‌های‌ قلبی‌عروقی، پرفشاری خونی، چربی خون، دیابت و سرطان است. لذا هدف از پژوهش حاضر بررسی تغییرات بیان ژن‌ها هموباکس-C8 و C9 بافت چربی موش‌های صحرایی چاق متعاقب تمرین استقامتی و تحریک الکتریکی با محدودیت کالری بود.مواد و روش‌ها: در این مطالعۀ تجربی کنترل‌ شده با گروه شاهد 35 سر موش صحرایی نر ویستار (8 هفته‌ای با وزن 19±200 گرم) پس القا چاقی و افزایش وزن به‌طور تصادفی به 5 گروه 7تایی بدون روزه، روزه‌دار، روزه‌دار-تمرین‌استقامتی، روزه‌دار-تحریک‌الکتریکی و روزه‌دار-تمرین‌استقامتی-تحریک‌الکتریکی تقسیم شدند. گروه‌های برای چهار هفته‌ای تحت تمرین‌ استقامتی (سرعت 10 تا 20 متر/دقیقه و مدت 20 تا 40 دقیقه)، تحریک‌الکتریکی (دستگاه فوت شوک 5/0 میلی آمپر و 20 دقیقه) و روزه‌داری (8 به 16 ساعت) قرار گرفتند. پس از تمرین و بی‌هوشی، نمونه‌بردای بافت چربی صورت گرفت و پس از انجام فرایندهای ملکولی بیان ژن‌ها با استفاده از دستگاه Real time-PCR اندازه‌گیری شد. برای آنالیز داده‌ها از آزمون تحلیل واریانس دو‌طرفه در سطح معنی‌داری 05/0&gt;p و نرم‌افزار گراف‌پد استفاده شد.نتایج: نتایج نشان داد تمرین استقامتی و تلفیق آن با تحرک الکتریکی منجر به افزایش معنی‌دار هموباکس-C8 و کاهش معنی‌دار بیان هموباکس- C9 موش‌های صحرایی نسبت به گروه چاق روزه‌دار شد (0001/0=P و 001/0=P). همچنین تحریک الکتریکی افزایش معنی داری ژن هموباکس- C8 (0001/0=P) و کاهش معنی‌داری هموباکس- C9 را نشان داد (0001/0=P).نتیجه‌گیری: به‌نظر می‌رسد تمرین استقامتی در نمونه‌های چاق روزه‌دار با افزایش مقادیر هموباکس-8 و کاهش هموباکس-9 نتوانسته است باعث تبدیل بافت چربی سفید به بافت قهوه‌ای شود.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[IntroductionObesity is an increasing disease and the cause of cardiovascular diseases, high blood pressure, blood fat, diabetes and cancer. Therefore, the aim of the present study was to investigate the changes in the expression of hemobox-C8 and C9 genes in the adipose tissue of obese rats following endurance training and electrical stimulation with calorie restriction.Material and MethodIn this controlled experimental study with a control group of 35 male Wistar rats ( 200±19 g) after induction of obesity and weight gain were randomly divided into 5 groups of 7 without fasting, fasting, fasting-endurance exercise, fasting-electrical stimulation and Fasting-endurance exercise-electrical stimulation were divided. The groups were subjected to endurance training (speed 10 to 20 m/min and duration 20 to 40m), electrical stimulation (foot shock device 0.5 mA and 20 minutes) and fasting (8 to 16 hours) for four weeks. After exercise and anesthesia, adipose tissue was sampled and after performing molecular processes, gene expression was measured using PCR machine.ResultsThe results showed that endurance training and its combination with electrical mobility led to a significant increase in hemobox-C8 and a significant decrease in the expression of hemobox-C9 in rats compared to the fasting obese group (P=0.0001 and P=0.001). Also, electrical stimulation showed a significant increase in hemobox-C8 gene (P=0.0001) and a significant decrease in hemobox-C9 gene (P=0.0001).ConclusionIt seems that endurance training in fasting obese samples with increasing hemobox-8 and decreasing hemobox-9 levels could not cause the conversion of white adipose tissue to brown tissue.]]></abstract>
				<keyword_fa>چاقی، روزه‌داری، تمرین استقامتی، تحریک الکتریکی، هموباکس</keyword_fa>
				<keyword>Obesity, fasting, Endurance training, Electrical Stimulation, Hemobox</keyword>
				<start_page>1317</start_page>
				<end_page>1329</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_26479.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Abolfazl</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Abaei Hazaveh</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>ابوالفضل</first_name_fa>
				<middle_name_fa>ابوالفضل</middle_name_fa>
				<last_name_fa>آبایی هزاوه</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>abaei1986@gmail.com</email>
				<code>116233</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>PhD Student in Physical Education, Mahallat Branch, Islamic Azad University, Mahallat, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، واحد محلات، دانشگاه آزاد اسلامی، محلات، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mehdy</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Morady</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مهدی</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مهدی</middle_name_fa>
				<last_name_fa>مرادی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mehdy_morady59@yahoo.com</email>
				<code>116234</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor, Department of Exercise Physiology, Arak Branch, Islamic Azad University, Arak, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار، فیزیولوژی ورزشی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mohammad</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Malekipooya</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>محمد</first_name_fa>
				<middle_name_fa>محمد</middle_name_fa>
				<last_name_fa>ملکی پویا</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>maleki.p@gmail.com</email>
				<code>116235</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor, Department of Exercise Physiology, Arak Branch, Islamic Azad University, Arak, Iran. ( Corresponding Author)</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار، فیزیولوژی ورزشی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران (* نویسنده مسئول)</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Abedi</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Bahram</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>بهرام</first_name_fa>
				<middle_name_fa>بهرام</middle_name_fa>
				<last_name_fa>عابدی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>abedi_bahram2000@gmail.com</email>
				<code>116236</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Professor, Department of Exercise Physiology, Tehran north Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>استاد، فیزیولوژی ورزشی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>بررسی نوع و فراوانی عوارض درازمدت نوزادان مورد جراحی ترمیمی آترزی مری</title_fa>
				<title>Assessment of the type and frequency of long-term postoperative complications in neonates undergoing corrective surgery for esophageal atresia</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: آترزی مری (EA) و فیستول تراشه به مری (TEF) از ناهنجاری‌های مادرزادی رایج هستند که نیازمند مداخلات جراحی فوری می‌باشند. با وجود پیشرفت‌های چشمگیر در جراحی نوزادان، این بیماران همچنان با عوارض بلندمدت همچون دیسفاژی و تنگی آناستوموز مواجه هستند. مطالعه حاضر برای اولین بار در شرق ایران در  بزرگترین مراکز جراحی کودکان، بیمارستان‌ تخصصی کودکان اکبر و بیمارستان دکتر شیخ مشهد به بررسی نتایج بالینی و عوارض طولانی‌مدت این بیماران می‌پردازد.
روش کار: مطالعه مقطعی حاضر بر روی 88 نوزاد مبتلا به EA که تحت جراحی قرار گرفته بودند، انجام شد. داده‌های بالینی شامل مشخصات دموگرافیک، تعداد جراحی‌ها، عوارض پس از عمل و نتایج بلندمدت جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل شدند. اطلاعات با شرح حال گیری از خانواده بیماران و پرونده‌های پزشکی بیماران استخراج و سپس با استفاده از روش‌های آماری مناسب بررسی شد.
نتایج: نتایج نشان داد که 6/52% از بیماران پس از جراحی دچار دیسفاژی شدند و1/57% از آنها درجاتی از تنگی آناستوموز را تجربه کردند. علاوه بر این، میزان مرگ و میر در میان این گروه7/22%  بود. 7/30% بیماران  بعد از جراحی بوژی دریافت کردند. سابقه بستری مجدد در بیمارستان تا دو سالگی  در6/71% بیماران گزارش شده که علت بستری بیشتر در میان بیماران به دلیل پنومونی(1/51%) و آسپیراسیون (2/35%) بود. همچنین، بررسی علایم سیستمیک نشان داد که 3/27% از بیماران علایم قلبی، 6/13% علایم گوارشی و 8/6% شرح حالی از هیدروسفالی یا تعبیه شنت داشتند، در حالی که 1/51 % فاقد چنین علایمی بودند.
نتیجه‌گیری: مطالعه حاضر نشان داد که نوزادان مبتلا به EA/TEF پس از جراحی با عوارض مهمی مانند دیسفاژی، تنگی آناستوموز، و پنومونی مواجه هستند. با این حال، پیگیری بلندمدت و مدیریت چندوجهی برای کاهش عوارض طولانی‌مدت و بهبود کیفیت زندگی این بیماران ضروری است. مداخلات به‌موقع از جمله دیلاتاسیون می‌تواند به بهبود نتایج کمک کند.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Esophageal atresia (EA) and tracheoesophageal fistula (TEF) are common congenital anomalies that require urgent surgical intervention. Despite major advances in neonatal surgery, affected patients continue to experience long-term complications such as dysphagia and anastomotic stricture. This study, to our one of the first time in Eastern Iran, investigates the clinical outcomes and long-term complications of these patients in the largest pediatric surgery centers there.
Methods: This cross-sectional study included 88 neonates with EA who underwent surgical repair. Clinical data—including demographics, number of operations, postoperative complications, and long-term outcomes—were collected and analyzed. Information was obtained through caregiver interviews and review of patients’ medical records, and subsequently evaluated using appropriate statistical methods.
Results: In this study 7% of patients received a bougie after surgery. A history of hospital readmissions by the age of two years was reported in 71.6% of patients, with pneumonia (51.1%) and aspiration (35.2%) being the most common causes of hospitalization. examination of systemic symptoms showed that 27.3% of patients had cardiac symptoms, 13.6% had gastrointestinal symptoms, and 6.8% had a history of hydrocephalus or shunt placement, while 51.1% did not have these symptoms.
Conclusion: Neonates with EA/TEF face substantial postoperative morbidity, including dysphagia, anastomotic stricture, and pneumonia. Long-term follow-up and multidisciplinary management are essential to mitigate late complications and improve quality of life. Timely interventions—such as endoscopic dilation—may help optimize outcomes.]]></abstract>
				<keyword_fa>آترزی مری، فیستول تراکئوازوفاژیال، دیسفاژی، تنگی آناستوموز</keyword_fa>
				<keyword>Esophageal atresia, tracheoesophageal fistula, Dysphagia, Anastomotic stricture</keyword>
				<start_page>1330</start_page>
				<end_page>1338</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_27239.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Abbas</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Boskabadi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>عباس</first_name_fa>
				<middle_name_fa>عباس</middle_name_fa>
				<last_name_fa>بسکابادی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>boskabadya@mums.ac.ir</email>
				<code>119607</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Pediatrics, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه بیماری های کودکان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Fatemeh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Soleimanifar</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فاطمه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فاطمه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>سلیمانی فر</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>soleimanifarf.f@gmail.com</email>
				<code>119608</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Majid</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Khadem-Rezaiyan</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مجید</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مجید</middle_name_fa>
				<last_name_fa>خادم رضاییان</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>khademrm@mums.ac.ir</email>
				<code>119609</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Medical Sciences Education Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran|Department of Community Medicine, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران|گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Maryam</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Behmadi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مریم</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مریم</middle_name_fa>
				<last_name_fa>بهمدی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>behmadim@mums.ac.ir</email>
				<code>119610</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Department of Pediatric Diseases, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه بیماری های کودکان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>بررسی اثرات درمانی تجویز هم‌زمان استروژن و ویتامین D3 بر مدل حیوانی آنسفالومیلیت خودایمن تجربی (Experimental Autoimmune Encephalomyelitis) در موش‌های تخمدان‌برداری‌شده نژاد C57BL/6</title_fa>
				<title>Therapeutic Effects of Combined Administration of Estrogen and Vitamin D3 on Experimental Autoimmune Encephalomyelitis (EAE) in Ovariectomized C57BL/6 Mice</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: مولتیپل اسکلروزیس (MS) یک بیماری خودایمنی مزمن سیستم عصبی مرکزی است که با التهاب، دمیلینه‌شدن و اختلال عملکرد نورونی همراه بوده و عمدتاً زنان جوان را درگیر می‌کند. مدل حیوانی آنسفالومیلیت خودایمن تجربی (EAE) به‌عنوان مدل استاندارد شبیه‌سازی پاتوفیزیولوژی MS استفاده می‌شود. هورمون‌های جنسی مانند استروژن و ویتامین D در تعدیل پاسخ‌های ایمنی و کاهش شدت بیماری نقش دارند. این مطالعه اثرات درمانی ترکیبی ویتامین D3 و 17-بتا استرادیول را در مدل EAE بررسی کرد.روش‌ کار: در این مطالعه تجربی، ۳۲ موش ماده نژاد C57BL/6 اوارکتومی‌شده به چهار گروه درمان ترکیبی، ویتامین D3، استروژن و کنترل تقسیم شدند. EAE با تزریق پپتید MOG35-55 القا شد. گروه ترکیبی روزانه ۱۰۰ نانوگرم بر کیلوگرم ویتامین D3 به‌صورت داخل صفاقی و پلت ۱۵ میلی‌گرمی 17-بتا استرادیول (معادل دوز فیزیولوژیک بارداری) دریافت کرد. ارزیابی‌های بالینی، بافت‌شناسی، سنجش تکثیر سلولی با BrdU، اندازه‌گیری سایتوکاین‌ها با الایزا و بررسی بیان ژن با Real-Time PCR (روش ΔΔCt) انجام شد.نتایج: درمان ترکیبی شدت علائم بالینی را به‌طور معناداری کاهش داد (میانگین نمره بالینی 0.1±1/1 در برابر 0.15±4.5 در گروه کنترل، p&lt;0.001)، نفوذ سلول‌های التهابی و تکثیر سلولی را مهار کرد (p&lt;0.001). سایتوکاین‌های التهابی (IL-6، IL-17، TNF-α، IFN-γ) کاهش و سایتوکاین‌های ضدالتهابی (IL-4، IL-10، TGF-β) افزایش یافتند (همگی p&lt;0.001). بیان ژن‌های T-bet و RORγt کاهش و Foxp3 و GATA3 افزایش یافت که موجب تغییر نسبت Th1/Th2 و Th17/Treg به‌نفع پاسخ ضدالتهابی گردید.نتیجه‌گیری: تجویز هم‌زمان ویتامین D3 و استروژن اثرات هم‌افزای ضدالتهابی و ایمن‌تنظیمی در مدل EAE داشته و می‌تواند رویکردی بالقوه برای درمان MS باشد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Multiple sclerosis (MS) is a chronic autoimmune disease of the central nervous system characterized by inflammation, demyelination, and neuronal dysfunction, mainly affecting young women. Experimental autoimmune encephalomyelitis (EAE) serves as a standard animal model for studying MS pathophysiology and immune responses. Sex hormones like estrogen and vitamin D are implicated in modulating immunity and reducing disease severity. This study evaluated the therapeutic effects of combined vitamin D3 and 17-beta estradiol treatment on clinical symptoms, immune responses, and gene expression in ovariectomized mice with EAE.Methods: Thirty-two ovariectomized female C57BL/6 mice were randomly assigned to four groups: combination therapy, vitamin D3, estrogen, and control. EAE was induced by subcutaneous injection of 250 µg MOG35-55 peptide. The combination group received daily intraperitoneal vitamin D3 (100 ng/kg) and a 17-beta estradiol pellet (15 mg/21 days). Clinical scores were recorded daily up to day 21. Brain and spinal cord histology, BrdU proliferation assays, cytokine levels by ELISA, and gene expression by real-time PCR were analyzed.Results: Combination therapy significantly reduced EAE severity at peak disease (mean score 1.1 ± 0.1 vs. 4.5 ± 0.15, p &lt; 0.001), decreased CNS inflammatory infiltration and immune cell proliferation (p &lt; 0.001). Pro-inflammatory cytokines (IL-6, IL-17, TNF-α, IFN-γ) decreased, while anti-inflammatory cytokines (IL-4, IL-10, TGF-β) increased (all p &lt; 0.001). Expression of T-bet and RORγt decreased, whereas Foxp3 and GATA3 increased, favoring anti-inflammatory immune responses.Conclusion: Combined vitamin D3 and estrogen therapy exerts synergistic immunomodulatory effects in EAE and may offer a promising approach for MS treatment.]]></abstract>
				<keyword_fa>مولتیپل اسکلروزیس، آنسفالومیلیت خودایمن تجربی، سیستم عصبی مرکزی (CNS)، استروژن، ویتامین D3</keyword_fa>
				<keyword>Multiple Sclerosis (MS), Experimental Autoimmune Encephalomyelitis (EAE), Central Nervous System (CNS), Estrogen, Vitamin D3</keyword>
				<start_page>1339</start_page>
				<end_page>1352</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_26487.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Mahdieh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Tarahomi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مهدیه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مهدیه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>ترحمی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>m.tarahomi94@gmail.com</email>
				<code>116268</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Immunology, School of Medicine, Semnan University of Medical Sciences, 35147-99442, Semnan, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Alireza</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Pazoki</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>علیرضا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>علیرضا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>پازکی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>a.pazzoki@gmail.com</email>
				<code>116269</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Immunology, School of Medicine, Semnan University of Medical Sciences, 35147-99442, Semnan, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Alireza</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Shadab</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>علیرضا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>علیرضا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>شاداب</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>shadab.alireza@gmail.com</email>
				<code>116270</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Immunology, School of Medicine, Semnan University of Medical Sciences, 35147-99442, Semnan, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Dariush</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Haghmorad</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>داریوش</first_name_fa>
				<middle_name_fa>داریوش</middle_name_fa>
				<last_name_fa>حق مراد</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>dhaghmorad@gmail.com</email>
				<code>116271</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Department of Immunology, School of Medicine, Semnan University of Medical Sciences, 35147-99442, Semnan, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>شیوع اضافه‌وزن و چاقی و ارتباط آن با ویژگی‌های دموگرافیک در کارکنان دانشکده پزشکی مشهد: یک مطالعه مقطعی</title_fa>
				<title>Prevalence of overweight and obesity and its relationship with demographic characteristics in Mashhad Medical School staff: A cross-sectional study</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه:اضافه وزن و چاقی به عنوان چالش‌های عمده بهداشت عمومی در سطح جهانی در حال افزایش هستند. این مطالعه به بررسی شیوع اضافه وزن و چاقی در کارکنان دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سال 1403 پرداخته است.روش کار: در این تحقیق، 87 نفر شامل 50 زن و 37 مرد به صورت داوطلبانه شرکت کردند. نتایج:نتایج نشان داد که 58.1% از شرکت‌کنندگان دارای اضافه وزن و چاقی هستند و شیوع چاقی شکمی 21.5% گزارش شده است. بررسی‌های دموگرافیک نشان داد که هیچ رابطه معناداری بین ویژگی‌های جنس، سطح تحصیلات و نوع خدمت با وضعیت چاقی وجود ندارد، اما ارتباط معناداری بین سن و شاخص توده بدنی مشاهده شد. نتیجه گیری: این یافته‌ها بیانگر نگرانی‌های جدی در زمینه سلامت عمومی هستند، زیرا چاقی عامل خطر بروز بیماری‌های مزمن نظیر دیابت نوع ۲ و بیماری‌های قلبی-عروقی است. با توجه به ساعات طولانی کار و کمبود فعالیت بدنی، پیشنهاد می‌شود که برنامه‌های آموزشی برای ترویج سبک زندگی سالم و اصلاح رفتارهای غذایی در محیط‌های کاری اجرا شود. این مطالعه می‌تواند به عنوان مبنایی برای تحقیقات آینده در این زمینه عمل کرده و به سیاست‌گذاران بخش سلامت کمک کند تا راهکارهای مؤثری برای کاهش شیوع چاقی و بهبود سلامت عمومی تدوین نمایند.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Overweight and obesity are increasingly recognized as major public health challenges worldwide. This study examines the prevalence of overweight and obesity among the employees of the Faculty of Medicine at Mashhad University of Medical Sciences in 2024.Materials and Methods: In this research, 87 individuals, including 50 women and 37 men, participated voluntarily.Results: The results indicated that 58.1% of participants were classified as overweight or obese, with a reported prevalence of abdominal obesity at 21.5%. Demographic analyses revealed no significant relationships between gender, education level, or type of employment and obesity status; however, a significant correlation was observed between age and body mass index (BMI).Conclusion: These findings highlight serious public health concerns, as obesity is a risk factor for chronic diseases such as type 2 diabetes and cardiovascular diseases. Given the long working hours and lack of physical activity, it is recommended that educational programs promoting healthy lifestyles and dietary behaviors be implemented in workplace settings. This study can serve as a basis for future research in this area and assist health policymakers in developing effective strategies to reduce obesity prevalence and improve public health.]]></abstract>
				<keyword_fa>چاقی، اضافه وزن، کارکنان، توده بدنی</keyword_fa>
				<keyword>Obesity, Overweight, Employees, BMI</keyword>
				<start_page>1353</start_page>
				<end_page>1360</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_26489.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Veda</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Vakili</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>ویدا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>ویدا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>وکیلی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>vakilivida@mums.ac.ir</email>
				<code>116277</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Community Medicine Department, Faculty of Medicin, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Lida</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Jarahi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>لیدا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>لیدا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>جراحی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>jarahil@mums.ac.ir</email>
				<code>116276</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Community Medicine Department, Faculty of Medicin, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hamideh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Ebrahimi Groee</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حمیده</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حمیده</middle_name_fa>
				<last_name_fa>ابراهیمی گروی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>ebrahimigh1@mums.ac.ir</email>
				<code>116278</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Community Medicine Department, Faculty of Medicin, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Fatemeh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Khabbaz</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فاطمه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فاطمه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>خباز</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>khabbazf4022@mums.ac.ir</email>
				<code>116279</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Community Medicine Department, Faculty of Medicin, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hamidreza</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Batouei</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حمیدرضا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حمیدرضا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>بتویی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>batoueih4022@mums.ac.ir</email>
				<code>116280</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Community Medicine Department, Faculty of Medicin, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Maryam</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Ansari Aval</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مریم</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مریم</middle_name_fa>
				<last_name_fa>انصاری اول</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>ansariam4001@mums.ac.ir</email>
				<code>116281</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Community Medicine Department, Faculty of Medicin, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Amir Hossein</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Kaheni</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>امیرحسین</first_name_fa>
				<middle_name_fa>امیرحسین</middle_name_fa>
				<last_name_fa>کاهنی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>amirhosseinkaheni@gmail.com</email>
				<code>116282</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Clinical Nutrition sciences Department, Varastegan Institue, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه علوم تغذیه بالینی، موسسه وارستگان، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>تاثیر یک دوره برنامه ورزشی بازتوانی قلبی و مصرف مکمل رزوراترول بر سطوح سرمی گالکتین-۳، ظرفیت عملکردی و کسر تخلیه در بیماران با نارسایی قلبی</title_fa>
				<title>Assessing effect of Cardiac Rehabilitation program and Resveratrol supplementation on serum Galactin-3 level, functional capacity and ejection fraction in patients with Heart Failure</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[زمینه و هدف: نارسایی قلبی از شایع‌ترین و بحث‌انگیزترین مسایل پزشکی است که علیرغم درمان‌های موجود با میزان بالایی از بیماری‌ها و مرگ‌ومیر همراه است. این مطالعه به منظور بررسی تاثیر یک دوره برنامه بازتوانی قلبی و مصرف مکمل رزوراترول بر سطوح سرمی گالکتین-۳، ظرفیت عملکردی و کسر تخلیه در بیماران با نارسایی قلبی انجام شد.روش‌ها: این مطالعه بر 40 بیمار مبتلا به نارسایی قلبی در چهار گروه ده نفری شامل: 1- گروه انجام تمرینات بازتوانی قلبی، 2- دریافت کننده مکمل رزوراترول، 3- انجام تمرینات بازتوانی قلبی و دریافت مکمل رزوراترول و 4- گروه کنترل انجام شد. گروه‌های تمرینی هشت هفته تمرین را با سطوح مختلف انجام دادند. گروه‌های دریافت کننده مکمل رزوراترول روزانه 400 میلی‌گرم مکمل دریافت نمودند. سطح گالکتین- 3، کسر تحلیه و ظرفیت عملکردی قبل و پس از مداخله ها سنجیده شد.یافته ها: نتایج نشان داد پس از 8 هفته کاهش معناداری در گالکتین –3، و افزایش معناداری در کسر تخلیه و ظرفیت عملکردی بیماران گروه‌های اول، دوم و سوم مشاهده شد. به علاوه مداخله تمرین- مکمل تأثیر بیشتری در کاهش سطح گالکتین –3، و افزایش کسر تخلیه و ظرفیت عملکردی بیماران در مقایسه با دو مداخله دیگر منجر شد. داده‌ها درنرم افزار SPSS 26 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتیجه گیری:هر دو شیوه تمرینات بازتوانی قلبی و دریافت مکمل رزوراترول می‌تواند در بهبود افزایش ظرفیت عملکردی، کسر تخلیه و کاهش گالیکتین-3 بیماران مبتلا به نارسایی قلبی اثرگذار باشد، اما به نظر می رسد مداخله ترکیب تمرین - مکمل با اثربخشی بیشتری همراه است.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background and Aim: Heart failure is one of the most common and controversial medical issues that, unlike existing treatments, is associated with a high rate of disease and mortality. Methods: This experimental study was done in 40 patients who suffered from heart failure.The patients were devided to four groups consis of: 1- cardiac rehabilitation exercise, 2- Rezoratrole supplement recivers, 3- cardiac rehabilitation and Rezoratrole supplement recivers and 4- control group.Exercise groups have been participated in 8 weeks different levels exercise. Supplement recivers groups were taken 400 ml/gr daily supplement. The level of Galectin-3 and functional capacity were compromised in intervention and control groups. The data was analyzed in SPSS (26) software using appropriate statistical tests.Results: The results showed that after 8 weeks, a significant decrease in Galactin-3, and a significant increase in discharge fraction and functional capacity of patients in training groups, complementary and combined recipients were observed. In addition, the combined intervention had a greater effect on reducing Galactin-3 level and increasing the discharge fraction and functional capacity of patients compared to the other two interventions.Conclusion: Both cardiac rehabilitation exercises and resveratrol supplementation can be effective in improving functional capacity increase, discharge fraction and reduction of Galactin-3 in patients with heart failure, but it seems that combined intervention or more effectiveness (p&gt; 0/001) .]]></abstract>
				<keyword_fa>بازتوانی قلبی، مکمل رزوراترول، گالکتین-۳، بیماران با نارسایی قلبی</keyword_fa>
				<keyword>Cardiac rehabilitation, Resveratrol Supplementation, Galactin-3.Heart Failure</keyword>
				<start_page>1361</start_page>
				<end_page>1370</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_26506.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>samira</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>esteki</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سمیرا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سمیرا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>استکی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>estekisamira@yahoo.com</email>
				<code>116367</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>assistant profesor,, Department of Physical Education and Sports Science Bab.C, Islamic Azad University, Babol, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار،  گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>بررسی بیوانفورماتیکی پلی‌مورفیسم‌های ژن CHD8 به‌عنوان ژن پرخطر در اختلال طیف اوتیسم (ASD)</title_fa>
				<title>Bioinformatic Analysis of CHD8 Gene Polymorphisms as a High-Risk Factor in Autism Spectrum Disorder (ASD)</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: اختلال طیف اوتیسم (ASD) Autism spectrum disorder یک اختلال عصبی رشدی است که روی ارتباطات اجتماعی، تعاملات و رفتار افراد تأثیر می‌گذارد. ASD یک اختلال واحد نیست بلکه ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی نقش دارند. ژن‌های مرتبط با ASD عمدتا پروتئین‌هایی را کد می‌کنند که در ساختار و عملکرد سیناپسی، تکثیر سلولی، و تنظیم رونویسی نقش دارند. هدف این بررسی ارائه خلاصه‌ای از جهش‌های مربوط به ژن‌ CHD8 که مرتبط با ASD است. روش‌کار: این مطالعه با استفاده از 5 ابزار بیوانفورماتیکی (SIFT، Polyphen-2 ،HOPE ، Panther و Provean)، جهش‌های مضر در ژن CHD8 را بررسی کرده است. اطلاعات مربوط به SNP از dbSNP و توالی پروتئین از NCBI و Unoprot جمع‌آوری شده و برای پیش‌بینی پایداری پروتئین، از ابزار I-Mutant استفاده شده است.نتایج: با توجه به آنالیز بیوانفورماتیکی انجام شده بر روی ژن CHD8، ازبین 500 جهش شناخته شده در این ژن فقط 11 جهش در تمامی سرورهای (ابزارهای) آنالیز مضر پیش‌بینی شده بودندکه به صورت نمودار آماری مورد تحلیل و بررسی قرار گرفتند.بحث و نتیجه‌گیری: تحلیل ژن CHD8، 34 SNPخطرناک را نشان داد که 11 مورد آنها به عنوان مضرترین شناخته شدند. از بین آنها، SNP rs372717272 (جهش P791L) عنوان مضرترین جهش شناسایی شد که به شدت محافظت شده و بر پایداری پروتئین تاثیرگذار است.کلمات کلیدی: ASD، اوتیسم، جهش، SNP، CHD8]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Autism spectrum disorder (ASD) is a neurodevelopmental disorder that affects people&#039;s social communication, interactions and behavior. ASD is not a single disorder but a combination of genetic and environmental factors. ASD-related genes mainly encode proteins involved in synaptic structure and function, cell proliferation, and transcriptional regulation. The purpose of this bioinformatic analysis is to provide a summary of CHD8 gene mutations that are associated with ASD.Method: This study has investigated harmful mutations in CHD8 gene using 5 bioinformatics tools (SIFT, Polyphen-2, HOPE, Panther and Provean). SNP information was collected from dbSNP and protein sequence from NCBI and Unoprot, and I-Mutant tool was used to predict protein stability.Results: According to the bioinformatics analysis performed on the CHD8 gene, out of the 500 known mutations in this gene, only 11 mutations were predicted to be harmful in all analysis server (tools), which were analyzed and analyzed in the form of statistical charts.Conclusion: CHD8 gene analysis revealed 34 dangerous SNPs, 11 of which were identified as the most harmful. Among them, SNP rs372717272 (P791L mutation) was identified as the most deleterious mutation, which is highly conserved and affects protein stability.Keywords: ASD, Autism, Mutation, SNP, CHD8]]></abstract>
				<keyword_fa>کلمات کلیدی: ASD، اوتیسم، جهش، SNP، CHD8</keyword_fa>
				<keyword>Keywords: ASD, Autism, Mutation, SNP, CHD8</keyword>
				<start_page>1371</start_page>
				<end_page>1380</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_26627.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Vida</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Barzian</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>ویدا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>ویدا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>برزیان</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>vida.barzian75@gmail.com</email>
				<code>116889</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>MSC student in Biochemistry, Department of Cellular &amp; Molecular Biology, Faculty of Chemistry, University of Kashan, Kashan, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی کارشناسی ارشد بیوشیمی، گروه زیست‌شناسی سلولی و مولکولی، دانشکده شیمی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Zahra</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Rezvani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>زهرا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>زهرا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>رضوانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>rezvani@kashanu.ac.ir</email>
				<code>116890</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor, Department of Cell and Molecular Biology, Faculty of Chemistry, University of Kashan, Kashan, Iran (corresponding author)</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار، گروه زیست‌شناسی سلولی و مولکولی، دانشکده شیمی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران، (نویسنده مسئول)</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>توده‌ها و کیست‌های تخمدانی در نوزادان: مروری نظام‌مند بر شیوع، تشخیص و مدیریت</title_fa>
				<title>Ovarian Masses and Cysts in Infants: A Systematic Review of Prevalence, Diagnosis, and Management</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله مروری</content_type_fa>
				<content_type>Review article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمهتوده‌ها و کیست‌های تخمدانی در نوزادان شرایطی نادر اما بالینی مهم هستند که می‌توانند منجر به عوارض جدی شوند. تشخیص زودهنگام و مدیریت مناسب برای پیشگیری از این عوارض حیاتی است.روش کاردر این مرور نظام‌مند، جستجوی جامعی در پایگاه‌های PubMed، Embase، Cochrane Library و Google Scholar با استفاده از کلمات کلیدی و MeSH مانند &quot;توده‌های تخمدانی در نوزادان&quot;، &quot;کیست‌های تخمدانی در نوزادان&quot;، &quot;تومورهای تخمدانی در کودکان&quot;، &quot;تشخیص کیست‌های تخمدانی در نوزادان&quot;، و &quot;مدیریت توده‌های تخمدانی در نوزادان&quot; انجام شد. مطالعاتی که بر نوزادان 0-12 ماه تمرکز داشتند و به تشخیص، درمان یا نتایج توده‌های تخمدانی پرداخته بودند، وارد شدند.نتایجبررسی‌ها نشان داد که شیوع کیست‌های تخمدانی تقریباً 30 در 100,000 تولد زنده است و کیست‌های عملکردی رایج‌ترین نوع هستند. سونوگرافی ابزار اصلی تشخیص است و MRI و نشانگرهای سرمی (AFP و β-hCG) در موارد پیچیده به کار می‌روند. مدیریت شامل پایش محافظه‌کارانه برای کیست‌های کوچک و بدون علامت و مداخله جراحی برای کیست‌های بزرگ یا مشکوک به بدخیمی است.بحثمطالعات مرور شده اثربخشی سونوگرافی در تشخیص و تنوع رویکردهای مدیریتی را برجسته کردند. نتایج برای کیست‌های خوش‌خیم به‌طور کلی مثبت بود، اما پیش‌آگهی برای تومورهای بدخیم بستگی به مرحله تشخیص و اثربخشی درمان داشت.نتیجه‌گیریتوده‌ها و کیست‌های تخمدانی در نوزادان نیاز به تشخیص و مدیریت دقیق دارند. تحقیقات بیشتر برای ایجاد دستورالعمل‌های استاندارد و بهبود پیش‌آگهی تومورهای بدخیم ضروری است]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[IntroductionOvarian masses and cysts in infants are rare but clinically significant conditions that can lead to serious complications. Early diagnosis and proper management are crucial for preventing these complications.Materials and MethodsIn this systematic review, a comprehensive search was conducted in PubMed, Embase, Cochrane Library, and Google Scholar using keywords and MeSH terms such as &quot;ovarian masses in infants,&quot; &quot;ovarian cysts in neonates,&quot; &quot;pediatric ovarian tumors,&quot; &quot;diagnosis of ovarian cysts in infants,&quot; and &quot;management of ovarian masses in infants.&quot; Studies that focused on infants aged 0-12 months and addressed the diagnosis, treatment, or outcomes of ovarian masses were included.ResultsThe review found that the prevalence of ovarian cysts is approximately 30 per 100,000 live births, with functional cysts being the most common type. Ultrasound is the primary diagnostic tool, while MRI and serum markers (AFP and β-hCG) are used in complex cases. Management includes conservative monitoring for small, asymptomatic cysts and surgical intervention for large or suspicious cysts.DiscussionThe reviewed studies highlighted the effectiveness of ultrasound in diagnosis and the diversity of management approaches. Outcomes for benign cysts were generally positive, but prognosis for malignant tumors depended on the stage of diagnosis and treatment efficacy.ConclusionOvarian masses and cysts in infants require accurate diagnosis and careful management. Further research is needed to establish standardized guidelines and improve the prognosis for malignant tumors.]]></abstract>
				<keyword_fa>توده‌های تخمدانی، کیست‌های تخمدانی، نوزادان، نشانگرهای سرمی</keyword_fa>
				<keyword>Ovarian masses, ovarian cysts, Infants, Serum markers</keyword>
				<start_page>1381</start_page>
				<end_page>1388</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_26301.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Ali</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Samady Khanghah</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>علی</first_name_fa>
				<middle_name_fa>علی</middle_name_fa>
				<last_name_fa>صمدی خانقاه</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>alisamady89@yahoo.com</email>
				<code>115456</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Surgery, Faculty of Medicine, Ardabil University of Medical Sciences, Ardabil, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه جراحی دانشکده پزشکی،دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Ahmad</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mohammadipour</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>احمد</first_name_fa>
				<middle_name_fa>احمد</middle_name_fa>
				<last_name_fa>محمدی پور</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>am.m1345@gmail.com</email>
				<code>115457</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Pediatrics, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه جراحی کودکان، دانشکده پزشکی،دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Ali</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Azadmand</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>علی</first_name_fa>
				<middle_name_fa>علی</middle_name_fa>
				<last_name_fa>آزادمند</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>aazadmanda@mums.ac.ir</email>
				<code>115458</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Pediatrics, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه جراحی کودکان، دانشکده پزشکی،دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>khashayar</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Atqiaee</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>خشایار</first_name_fa>
				<middle_name_fa>خشایار</middle_name_fa>
				<last_name_fa>اتقیائی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>khashayaratqiaee@gmail.com</email>
				<code>115459</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Department of Pediatrics, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه جراحی کودکان، دانشکده پزشکی،دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>اثربخشی برنامه آموزشی دیداری - حرکتی الکترونیکی بر توجه و بازداری پاسخ کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم با عملکرد بالا</title_fa>
				<title>Effectiveness of Electronic Visual-Motor Training Program on Attention and Response Inhibition in children high-functioning autism spectrum disorder</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمهپژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی برنامه آموزشی دیداری - حرکتی الکترونیکی بر توجه و بازداری پاسخ کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم با عملکرد بالا انجام شد.روش کاراین پژوهش از نوع تحقیقات نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. از جامعه کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم با عملکرد بالا که در سال 1403 به کلینیک های روانشناسی و توانبخشی شهر تهران مراجعه کرده بودند، 30 کودک به شیوه نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند و مورد مداخله قرار گرفتند. آزمون های برو/ نرو و رنگ و کلمه استروپ به عنوان ابزارهای پژوهش بودند. برای تحلیل داده های پژوهش نیز از روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر استفاده شود.نتایجنتایج نشان داد که برنامه آموزشی دیداری - حرکتی الکترونیکی بر افزایش توجه و کاهش بازداری پاسخ کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم با عملکرد بالا موثر است (0.05≥P). نتیجه‌گیریاین پژوهش نشان می‌دهد که برنامه آموزشی دیداری-حرکتی الکترونیکی می‌تواند به عنوان یک مداخله مؤثر در بهبود توجه و کاهش بازداری پاسخ کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم با عملکرد بالا مورد استفاده قرار گیرد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[IntroductionThis study was conducted to determine the effectiveness of an electronic visual-motor training program on attention and response inhibition in children high-functioning autism spectrum disorder.MethodologyThis quasi-experimental research employed a pretest-posttest control group design. The sample consisted of 30 children with high-functioning autism spectrum disorder, who visited psychological and rehabilitation clinics in Tehran in 2024. Participants were selected via convenience sampling and randomly assigned to experimental and control groups and received the intervention. The tools used for data collection included the Go/No-Go and Stroop Color-Word tests. Data analysis was performed using repeated measures ANOVA.ResultsThe results demonstrated that the electronic visual-motor training program significantly improved attention and reduced response inhibition in children high-functioning autism spectrum disorder (p ≤ 0.05).ConclusionThis study indicates that an electronic visual-motor training program can serve as an effective intervention to enhance attention and diminish response inhibition difficulties in children high-functioning autism spectrum disorder.]]></abstract>
				<keyword_fa>برنامه دیداری-حرکتی الکترونیکی، توجه، بازداری پاسخ، کارکردهای اجرایی، کودکان اوتیسم</keyword_fa>
				<keyword>Electronic visual-motor program, Attention, response inhibition, Executive functions, children with autism</keyword>
				<start_page>1389</start_page>
				<end_page>1400</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_27115.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Marjan</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Yakhchali</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مرجان</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مرجان</middle_name_fa>
				<last_name_fa>یخچالی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>yakhchali.marjan@gmail.com</email>
				<code>119053</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of psychology , SR.C.,Islamic Azad University, Tehran , Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه روانشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Leila</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Kashani Vahid</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>لیلا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>لیلا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>کاشانی وحید</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>l.kashani@srbiau.ac.ir</email>
				<code>119054</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Department of psychology , SR.C.,Islamic Azad University, Tehran , Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه روانشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Manouchehr</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Moradi Sabzevar</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>منوچهر</first_name_fa>
				<middle_name_fa>منوچهر</middle_name_fa>
				<last_name_fa>مرادی سبزوار</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>moradih@ut.ac.ir</email>
				<code>119055</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Professor, Department of Electrical and Computer Engineering, University of Tehran, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>استاد گروه مهندسی برق و کامپیوتر، دانشگاه تهران، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Maryam</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Asase</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مریم</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مریم</middle_name_fa>
				<last_name_fa>اساسه</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>m.asase@srbiau.ac.ir</email>
				<code>119056</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Psychology and Education of Exceptional Children, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>نقش‌تعدیل‌کننده توانمندی‌شناختی در رابطه استرس‌ادراک‌شده با اختلالات روان‌تنی در زنان مبتلا به دردهای مزمن</title_fa>
				<title>Moderating role of cognitive ability in the Relationship between perceived Stress with psychosomatic disorders in women with chronic pain</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: اختلالات روان‌تنی با عوامل روان شناختی و افزایش منابع استرس‌زا در دنیای امروزی، مرتبط بوده و به صورت چشم گیری در حال افزایش می‌باشند. پژوهش حاضر به منظور بررسی نقش تعدیلی توانمندی‌شناختی در رابطه استرس ادراک‌شده با اختلالات روان‌تنی در زنان مبتلا به درد مزمن انجام شد.روش‌کار: پژوهش حاضر، از نوع توصیفی-همبستگی است. جامعه‌آماری پژوهش شامل کلیه زنان دارای دردهای مزمن در سال 1399 در شهر اهواز بودند. نمونه آماری شامل 207 نفر از گروه مذکور بودند که به روش نمونه گیری هدفمند با ملاک ورود و خروج از بین مراجعه کنندگان به چند مرکز درمانی و روانشناختی انتخاب شدند. به منظور جمع آوری دادهها از پرسشنامه جمعیت‌شناختی،&quot;پرسشنامه تواناییهای شناختی نجاتی&quot; (NCAQ)، &quot;مقیاس استرس ادراک شده&quot; (PSS) و &quot;پرسشنامه علائم روان‌تنی در زمینه غیربالینی موهر&quot; (MPSNCQ) استفاده شد. داده ها از طریق همبستگی پیرسون و رگرسیون سلسله مراتبی تعدیلی تحلیل شدند.نتایج: نتایج نشانداد بین استرس ادراک شده و اختلالات روان‌تنی رابطه معناداری (01/0 p&lt; ،784/0=r)، بین توانمندی شناختی و اختلالات روان‌تنی (01/0 p&lt; ،587/0-=r) و استرس ادراک شده با توانمندی شناختی (001/0&gt;p ، 448/0- =r) رابطه منفی معناداری وجود دارد. همچنین یافته‌های تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی، نقش تعدیلگر توانمندی شناختی(01/0 p&lt;،192/0=β) در رابطه بین استرس ادراک‌شده و اختلالات روان‌تنی را تایید کردند.نتیجه گیری: پژوهش حاضربرنقش تعدیلکننده توانمندی شناختی و اهمیت آن در رابطه استرس ادراک شده با اختلالات روان‌تنی تأکید دارد. بنابراین با کاهش نقص در توانمندی شناختی افراد و دادن آموزشها و آگاهیهای لازم، می‌توان تأثیر بسزایی در بهبود علائم افراد دارای اختلالات روان‌تنی گذاشت.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Introduction: Psychosomatic disorders are associated with psychological factors and increasing sources of stress in today&#039;s world and are increasing.The present study aimed to determine the moderating effect of cognitive ability in the relationship between perceived stress and Psychosomatic Disorders.Methods: The present study is descriptive-correlational. The statistical population of the study includes all women with chronic pain in Ahvaz in 2021. The statistical sample included 207 women from the mentioned group who were selected by purposive sampling method with inclusion and exclusion criteria from those who referred to several medical and psychological centers in Ahvaz. To collect data from the demographic questionnaire, &quot;The Moher Psychosomatic Symptoms in Nonclinical Context Questionnaire&quot;, &quot;Nejati Cognitive Abilities Questionnaire&quot;, and “Perceived Stress Scale” were used. And were analyzed using Pearson correlation and hierarchical linear regression. Results: The results showed a significant relationship between perceived stress and psychosomatic disorders (r= 0.784, p&lt;0.01), a significant negative relationship between cognitive ability with psychosomatic disorders (r= -0.587, p&lt;0.01), and a significant negative relationship between perceived stress and cognitive ability(r= -0.448, p&lt;0.001). Also, the findings of hierarchical regression analysis confirmed moderating role of cognitive Ability (p&lt;0.01, β =0.192) in the relationship between perceived stress and Psychosomatic Disorders.Conclusions: The present study emphasizes the modulatory role of cognitive empowerment and its importance in perceived stress with psychosomatic disorders. Therefore, reducing the deficits in the cognitive ability of people and giving them the necessary training and knowledge, can have a significant impact on improving the symptoms of people with mental disorders.]]></abstract>
				<keyword_fa>اختلالات روان تنی، توانمندی شناختی، استرس ادراک شده، زنان مبتلا به درد مزمن</keyword_fa>
				<keyword>Psychosomatic Disorders, Cognitive Ability, Perceived stress, Women with Chronic Pains</keyword>
				<start_page>1401</start_page>
				<end_page>1411</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_26518.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Maryam</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Baghbanzadeh</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مریم</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مریم</middle_name_fa>
				<last_name_fa>باغبان زاده</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>baghbanzadeh.m@yahoo.com</email>
				<code>116419</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Psychology, Ahv.C., Islamic Azad University, Ahvaz, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه روان‌شناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Sahar</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Safarzadeh</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سحر</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سحر</middle_name_fa>
				<last_name_fa>صفرزاده</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>safarzadeh1152@yahoo.com</email>
				<code>116420</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Department of Psychology, Ahv.C., Islamic Azad University, Ahvaz, Iran. (Corresponding author)</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه روان شناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران. (نویسنده مسئول)</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>اثرات مورینگا اولیفرا بر سطح گلوکز خون: مروری بر متون</title_fa>
				<title>Effects of Moringa oleifera on blood glucose levels: A review of the literature</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله مروری</content_type_fa>
				<content_type>Review article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[چکیده:امروزه تمایل و اشتیاق استفاده از فراورده‌های گیاهان دارویی به عنوان یک جایگزین مناسب برای داروهای شیمیایی در حال افزایش است. یکی از علل این تمایل عوارض جانبی کمتر داروهای گیاهی نسبت به داروهای شیمیایی است. مورینگا اولیفرا (M. oleifera) به عنوان دارو مناسب در درمان و پیشگیری از دیابت و بیماری عفونی پیشنهاد می شود. هدف از این مطالعه بررسی اثرات ضد دیابت در موش و انسان و همچنین تاثیر این گیاه در کنترل و درمان بیماری های باکتریایی است. جستجوی Scopus، Ovid Medline، Ovid Embase، IPA، و Web of Science و جستجوی دستی کتابشناسی برای مقالات انگلیسی با داوری همتا منتشر شده بین 1 مه 2008 و 1 مه 2022 انجام شد. نتایج تحقیقات نشان داد که برای درمان دیابت در انسان، این گیاه به صورت پودر تجویز می شود، و در مدل های حیوانی عصاره اتانولی و آبی باعث کاهش سطح گلوکز خون به صورت معنی داری می شود. همچنین این گیاه خاصیت ضد میکروبی بسیار خوبی در برابر باکتری بیماری زا از خود نشان داد. براساس مطالعات میتوان از این گیاه به عنوان یک درمان مناسب برای کاهش گلوکز و کاهش بیماری باکتریایی استفاده نمود.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Abstract:Today, the desire and enthusiasm to use medicinal plant products as a suitable alternative to chemical drugs is increasing. One of the reasons for this desire is the fewer side effects of herbal medicines compared to chemical drugs. Moringa oleifera (M. oleifera) is proposed as a suitable drug in the treatment and prevention of diabetes and infectious diseases. The aim of this study is to investigate the antidiabetic effects in mice and humans, as well as the effect of this plant in the control and treatment of bacterial diseases.A search of Scopus, Ovid Medline, Ovid Embase, IPA, and Web of Science and a hand search of the bibliography were conducted for peer-reviewed English articles published between May 1, 2008 and May 1, 2022.The results of the research showed that for the treatment of diabetes in humans, this plant is administered in powder form, and in animal models, ethanolic and aqueous extracts significantly reduce blood glucose levels. This plant also showed excellent antimicrobial properties against pathogenic bacteria. According to studies, this plant can be used as a suitable treatment for reducing glucose and reducing bacterial disease.]]></abstract>
				<keyword_fa>ضد دیابت، ضد میکروبی، گلوکز خون، مورینگا اولیفر</keyword_fa>
				<keyword>Antidiabetic.antimicrobial, Blood glucose, Moringa oleifera</keyword>
				<start_page>1412</start_page>
				<end_page>1420</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_26217.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>hossein</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Pour Masoumi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حسین</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حسین</middle_name_fa>
				<last_name_fa>پورمعصومی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>drhpm@yahoo.com</email>
				<code>115095</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Zabol University of Medical Sciences - Zabol - Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی زابل- زابل- ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>sima</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mohammad Khani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>شیما</first_name_fa>
				<middle_name_fa>شیما</middle_name_fa>
				<last_name_fa>محمد خانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>dr.mohammadkhani@yahoo.com</email>
				<code>115096</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Emergency Medical Department - Zabol University of Medical Sciences - Zabol - Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>بخش فوریت های پزشکی- دانشگاه علوم پزشکی زابل- زابل- ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hagar</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Abbasi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>هاجر</first_name_fa>
				<middle_name_fa>هاجر</middle_name_fa>
				<last_name_fa>عباسی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>abasi.h@yahoo.com</email>
				<code>115097</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Gynecological Disease Prevention Research Center, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات پیشگیری از بیماری ها زنان، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی- تهران- ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>zahra</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>salarii</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>زهرا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>زهرا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>سالاری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>zahrasalariii57@gmail.com</email>
				<code>115098</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>department of microbiology , ke.c., islamic Azad university , kerman, iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه میکروبیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Seyyed Yaqoob</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Hashemi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سید یعقوب</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سید یعقوب</middle_name_fa>
				<last_name_fa>هاشمی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>seyedjacob@gmail.com</email>
				<code>115099</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Graduated from Zabol University - Veterinary Medicine - General Doctorate Degree</affiliation>
				<affiliation_fa>دانش آموخته دانشگاه زابل- رشته دامپزشکی- مقطع دکتری عمومی</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>اثر تمرینات هوازی تداومی و تناوبی بر بیان ژن‌های p53 و Bax و ارتباط آن با استرس اکسیداتیو و مرگ برنامه‌ریزی‌شده سلولی در میوکارد رت‌های مبتلا به انفارکتوس</title_fa>
				<title>Effects of Continuous and High-Intensity Interval Aerobic Training on p53 and Bax Gene Expression and Their Association with Oxidative Stress and Programmed Cell Death in the Myocardium of Rats with Myocardial Infarction</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: آنفارکتوس میوکارد (MI) یکی از عوامل اصلی مرگ‌ومیر قلبی‌عروقی در جهان است که باعث ایجاد استرس اکسیداتیو و مرگ برنامه‌ریزی‌شده سلولی در بافت قلب می‌شود. این مطالعه تأثیر تمرینات هوازی تداومی (MICT) و تناوبی با شدت بالا (HIIT) را بر بیان ژن‌های p53 و Bax و ارتباط آن‌ها با استرس اکسیداتیو و آپوپتوز در میوکارد موش‌های نر ویستار پس از MI بررسی کرد.روش کار:  30 موش (سن 10 تا 12 هفته، وزن 275 ± 25 گرم) به پنج گروه تقسیم شدند: کنترل سالم (Ct)، کنترل جراحی (Sham)، MI بدون تمرین (OLAD)، MI با MICT و MI با HIIT.  انفارکتوس با بستن شریان نزولی قدامی چپ القا شد و با الکتروکاردیوگرافی و اکوکاردیوگرافی تأیید گردید. MICT شامل جلسات 50 دقیقه‌ای با شدت 50-60% VO₂max و HIIT شامل هفت بازه 4 دقیقه‌ای با شدت 85-90% VO₂max با ریکاوری فعال 3 دقیقه‌ای بود که 5 روز در هفته به مدت 8 هفته انجام شد.نتایج: بیان ژن‌ها (p53، Bax) و نشانگرهای استرس اکسیداتیو (SOD، GPx، GSH/GSSG، TAC، 8-OHdG) با RT-PCR و ELISA ارزیابی شدند. MI به‌طور معناداری بیان 53p (1.8 برابر) و Bax  (0.65 نانوگرم/میلی‌گرم) را افزایش داد و همراه با افزایش آسیب اکسیداتیو (8-OHdG، NOX4، p66Shc)  و کاهش سطوح آنتی‌اکسیدانی (SOD، GSH/GSSG) بود. هر دو MICT و HIIT این تغییرات را کاهش دادند، با برتری HIIT در کاهش (p=0.047)  53p   و 8-OHdG. تحلیل‌های رگرسیون نشان داد که SOD، GSH/GSSG و 8-OHdG پیش‌بین‌های اصلی بیان ژن‌های آپوپتوتیک هستند.نتیجه گیری: این یافته‌ها نشان می‌دهند که HIIT، بیش از MICT، با تعدیل استرس اکسیداتیو، آپوپتوز ناشی از MI را کاهش می‌دهد و پتانسیل بهینه‌سازی استراتژی‌های بازتوانی قلبی را دارد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Myocardial infarction (MI) is a leading cause of cardiovascular mortality worldwide and is associated with increased oxidative stress and programmed cell death in cardiac tissue. The present study aimed to investigate the effects of moderate-intensity continuous training (MICT) and high-intensity interval training (HIIT) on p53 and Bax gene expression, as well as their association with oxidative stress and apoptosis in the myocardium of male Wistar rats following MI. Methods: Thirty male Wistar rats (aged 10–12 weeks, weighing 275 ± 25 g) were randomly assigned to five groups: healthy control (Ct), sham-operated (Sham), MI without training (OLAD), MI + MICT, and MI + HIIT. Myocardial infarction was induced via ligation of the left anterior descending (LAD) coronary artery and confirmed by electrocardiography and echocardiography. The MICT protocol consisted of 50-minute sessions at 50–60% VO₂max, whereas the HIIT protocol included seven 4-minute intervals at 85–90% VO₂max interspersed with 3-minute active recovery periods. Training was performed five days per week for eight weeks. Gene expression levels (p53 and Bax) and oxidative stress markers (SOD, GPx, GSH/GSSG ratio, TAC, and 8-OHdG) were assessed using real-time PCR and ELISA.Results: MI significantly increased p53 expression (1.8-fold) and Bax levels (0.65 ng/mg), accompanied by elevated oxidative damage markers (8-OHdG, NOX4, and p66Shc) and reduced antioxidant capacity (SOD and GSH/GSSG ratio). Both MICT and HIIT significantly attenuated these alterations; however, HIIT demonstrated greater efficacy in reducing p53 expression (p = 0.047) and 8-OHdG levels. Regression analysis indicated that SOD, GSH/GSSG ratio, and 8-OHdG were significant predictors of apoptotic gene expression.Conclusion: These findings suggest that HIIT is more effective than MICT in attenuating MI-induced apoptosis through modulation of oxidative stress pathways and may serve as a promising strategy for optimizing cardiac rehabilitation interventions.]]></abstract>
				<keyword_fa>انفارکتوس میوکارد، تمرین هوازی، 53p، Bax، استرس اکسیداتیو</keyword_fa>
				<keyword>Myocardial infarction, aerobic exercise, P53, Bax, Oxidative stress</keyword>
				<start_page>1421</start_page>
				<end_page>1434</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_27620.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Bahareh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mardani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>بهاره</first_name_fa>
				<middle_name_fa>بهاره</middle_name_fa>
				<last_name_fa>مردانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>121323</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Sport Sciences, Na.C., Islamic Azad University, NajafAbad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه علوم ورزشی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Saeed</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Keshavarz</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سعید</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سعید</middle_name_fa>
				<last_name_fa>کشاورز</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>keshavarz1357@gmail.com</email>
				<code>121324</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Department of Sport Sciences, Na.C., Islamic Azad University, NajafAbad, Iran (Corresponding Author)</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه علوم ورزشی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.  (نویسنده مسئول)</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hossein</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mojtahedi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حسین</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حسین</middle_name_fa>
				<last_name_fa>مجتهدی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mojtahedihossein@yahoo.com</email>
				<code>121325</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Sport Sciences, University of Isfahan, Isfahan, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه علوم ورزشی ، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران‌</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Leila</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Sarram i</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>لیلا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>لیلا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>صرامی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>121326</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Sport Sciences, Na.C., Islamic Azad University, NajafAbad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه علوم ورزشی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>اثر 12 هفته تمرینات ترکیبی بر شاخص های همودینامیک ،کسر تخلیه ای و ظرفیت عملکردی در بیماران قلبی- عروقی</title_fa>
				<title>The effect of 12 weeks of combined training on hemodynamic indices, ejection fraction, and functional capacity in cardiovascular patients.</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: امروزه بیمار یهای غیرواگیر به علت پیشرفت فناوری و تغییر سبک زندگی به صورت ساکن، بی تحرکی و غیرفعال، سبب بروز مشکلاتی دررابطه با سلامتی و تندرستی مانند بیمار یهای قلبی - عروقی بخصوص بیماری های شریان کرونری شده است. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی تأثیر تمرین ترکیبی (استقامتی – مقاومتی ) بر شاخص های منتخب همودینامیکی ، کسرتخلیه ای و ظرفیت عملکردی بیماران قلبی – عروقی می باشد .روش کار : در این پژوهش که با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد، 24بیمار داوطلب به طور تصادفی در 2 گروه تمرین ترکیبی (12 نفر) وکنترل (12نفر) تقسیم شدند.. گروه تمرین ترکیبی به مدت 3 ماه ، هفته ای3جلسه تمرینات هوازی و مقاومتی را انجام دادند. سنجش های متغییرها 24 ساعت قبل از نخستین جلسه تمرین و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین انجام شد . در بخش آمار استنباطی، از آزمون تی زوجی ، برای مقایسه ی تفاوت های درون گروهی و از آزمون تحلیل کوواریانس برای مقایسه تفاوت های بین گروهی با استفاده از نرم افزار اس پی اس اس نسخه 26 استفاده شد . یافته ها: بر اساس آزمون تی زوجی کاهش معنیداری در میزان فشار خون سیستولی و دیاستولی ، مقاومت منظم عروقی و افزایش معنی دار در کسرتخلیه ای ، ظرفیت عملکردی ، حجم ضربه ای ، برون ده قلبی ، شاخص برون ده قلبی ، شاخص سرعت خون و شاخص شتاب خون در گروه تمرین ترکیبی پس از تمرینات مشاهده گردید (P&lt;0.05).]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Nowadays, non-communicable diseases due to technological advancement and lifestyle changes in a sedentary, inactive and inactive manner have caused health and wellness problems such as cardiovascular diseases, especially coronary artery diseases. The aim of the present study was to investigate the effect of combined exercise (endurance-resistance) on selected hemodynamic indices, ejection fraction and functional capacity of cardiovascular patients. Methods: In this study, which was conducted with a pre-test and post-test design with a control group, 24 volunteer patients were randomly divided into 2 combined exercise groups (12 people) and control (12 people). The combined exercise group performed 3 sessions of aerobic and resistance exercises per week for 3 months. The measurements of the variables were performed 24 hours before the first exercise session and 48 hours after the last exercise session. In the inferential statistics section, paired t-test was used to compare intra-group differences and analysis of covariance was used to compare inter-group differences using SPSS version 26 software.Results: Based on paired t-test, a significant decrease in systolic and diastolic blood pressure, systemic vascular resistance, and a significant increase in ejection fraction, functional capacity, stroke volume, cardiac output, cardiac output index, blood velocity index, and blood acceleration index were observed in the combined exercise group after training (P&lt;0.05). This decrease was not significant in the control group. Covariance analysis showed that the levels of these variables had improved significantly compared to the control group (P&lt;0.05).]]></abstract>
				<keyword_fa>تمرین ترکیبی، بیماری قلبی عروقی، شاخص های همودینامیک، کسرتخلیه ای و ظرفیت عملکردی</keyword_fa>
				<keyword>Combined exercise, Cardiovascular Disease, Hemodynamic Indices, ejection fraction, and functional capacity</keyword>
				<start_page>1422</start_page>
				<end_page>1435</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_27310.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>bita</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>javaher haghighi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>بیتا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>بیتا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>جواهرحقیقی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>b.javaherhaghighi@iau.ir</email>
				<code>119923</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Exercise Physiology, South Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه فیزیولوژی ورزشی ، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ،ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>abdolali</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>banaeifar</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>عبدالعلی</first_name_fa>
				<middle_name_fa>عبدالعلی</middle_name_fa>
				<last_name_fa>بنائی فر</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>alibanaeifar436@gmail.com</email>
				<code>119922</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Associate Professor, Department of Exercise Physiology, South Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ،ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>ardeshir</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>zafari</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>اردشیر</first_name_fa>
				<middle_name_fa>اردشیر</middle_name_fa>
				<last_name_fa>ظفری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>ardeshir.zafari@iau.ac.ir</email>
				<code>119924</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor, Department of Exercise Physiology, Zanjan Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار ، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد زنجان ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ،ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>sajad</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>arshadi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سجاد</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سجاد</middle_name_fa>
				<last_name_fa>ارشدی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>s_arshadi@azad.ac.ir</email>
				<code>119925</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Associate Professor, Department of Exercise Physiology, South Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ،ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>valiollah</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>shahedi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>ولی اله</first_name_fa>
				<middle_name_fa>ولی اله</middle_name_fa>
				<last_name_fa>شاهدی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>dr.shahedi@iau.ac.ir</email>
				<code>119926</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor, Department of Exercise Physiology, Parand Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد پرند ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ،ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>کاربرد نانوذرات ضد میکروب در زخم پوش ها: مطالعه مروری</title_fa>
				<title>Antimicrobial Nanoparticles in Wound Dressings: A Review Study</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله مروری</content_type_fa>
				<content_type>Review article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: نانوتکنولوژی در زخم‌پوش‌ها کاربردی پیشرفته و نوین دارد که موجب بهبود فرآیند ترمیم زخم می‌شود. با استفاده از نانوذرات مختلف مانند نقره، طلا، مس، اکسید روی و ... زخم‌پوش‌ها می‌توانند خواص ضدباکتری، ضدالتهاب، و ترمیم‌کننده بهتری ارائه دهند. این فناوری علاوه بر کاهش عفونت، به تحویل کنترل‌شده دارو و رشد بافت‌های جدید کمک می‌کند و نقش مهمی در افزایش کیفیت درمان و بهبود زخم‌های پیچیده دارد.شیوه مطالعه: در این مطالعه جستجوی مقالات با استفاده از کلید واژه های wound dressing، nanoparticles و antibacterial در بانک‌های اطلاعاتی Web of Science, Pub med, Scopus, Science Direct و Google scholar انجام شد و نهایتاً 97 مقاله انتخاب و مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: هدف این مقاله مروری ارائه یک مرور کلی از پیشرفت‌ها در پانسمان زخم ضد میکروبی با نانوذرات است.نتیجه گیری: نانوذرات مختلف، به ویژه نانوذرات نقره، در ترمیم زخم‌ها و درمان عفونت‌های باکتریایی نقش مؤثری دارند. استفاده از این نانوذرات در زخم‌پوش‌ها می‌تواند بهبود سریع‌تر زخم‌ها، کاهش عفونت‌ها و بهبود کیفیت زندگی بیماران را به همراه داشته باشد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background: Nanotechnology has advanced and innovative applications in wound dressings that improve the wound healing process. By using various nanoparticles such as silver, gold, copper, zinc oxide, etc., wound dressings can provide better antibacterial, anti-inflammatory, and healing properties. In addition to reducing infection, this technology helps in controlled drug delivery and new tissue growth, and plays an important role in increasing the quality of treatment and healing of complex wounds.Methods: In this study, articles were searched using the keywords wound dressing, nanoparticles, and antibacterial in the Web of Science, Pub Med, Scopus, Science Direct, and Google Scholar databases, and ultimately 97 articles were selected and reviewed.Results: Various nanoparticles, especially silver nanoparticles, play an effective role in wound healing and the treatment of bacterial infections. The use of these nanoparticles in wound dressings can lead to faster wound healing, reduced infections, and improved quality of life for patients.Conclusion: The aim of this review article is to provide an overview of advances in antimicrobial wound dressings with nanoparticles.]]></abstract>
				<keyword_fa>کلمات کلیدی: نانوذرات، پانسمان زخم، درمان زخم، ضدمیکروبی، مهندسی بافت</keyword_fa>
				<keyword>Keywords: Nanoparticles, Wound dressing, Antimicrobial, Tissue engineering, Infection</keyword>
				<start_page>1436</start_page>
				<end_page>1456</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_26505.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Tahereh sadat</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Tabatabai</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>طاهره سادات</first_name_fa>
				<middle_name_fa>طاهره سادات</middle_name_fa>
				<last_name_fa>طباطبایی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>tabatabae14021@gmail.com</email>
				<code>116364</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Committee of Student Research, Faculty of Medicine, Shahroud University of Medical Sciences, Shahroud, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>کمیته تحقیقات دانشجویی،دانشکده پزشکی،دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Tayebe Sadat</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Tabatabai</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>طیبه سادات</first_name_fa>
				<middle_name_fa>طیبه سادات</middle_name_fa>
				<last_name_fa>طباطبایی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>taybeh.sadat.tabatabaie1400@gmail.com</email>
				<code>116365</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Committee of Student Research, Faculty of Medicine, Shahroud University of Medical Sciences, Shahroud, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>کمیته تحقیقات دانشجویی،دانشکده پزشکی،دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Vahid</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Shirshahi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>وحید</first_name_fa>
				<middle_name_fa>وحید</middle_name_fa>
				<last_name_fa>شیرشاهی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>shirshahi@gmail.com</email>
				<code>116366</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Department of Basic Sciences, Faculty of Medicine, Shahroud University of Medical Sciences, Shahroud, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه علوم پایه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>مروری بر ساخت تخمدان مصنوعی با استفاده از زیست مهندسی و عوامل موثر بر بهبود نتایج آن</title_fa>
				<title>A review on artificial ovary fabrication using bioengineering and factors affecting the improvement of its outcomes</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله مروری</content_type_fa>
				<content_type>Review article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[تلاش به منظور حفظ توانایی باروری و افزایش کیفیت زندگی بازماندگان مبتلا به سرطان، نارسایی زودرس تخمدان (POF)، بیماری‌های خود ایمنی (1) و افرادی با نقایص ژنتیکی نظیر بیماری ترنر (Turner Syndrome) توجه ویژه ای را به خود اختصاص داده است و به دلیل آثار گنادوتوکسیک درمان‌ سرطان، حفظ باروری پیش از آغاز دوره درمان، به یک ضرورت بالینی و اخلاقی مبدل شده است (2). روش‌های معمول حفظ توانایی باروری مانند انجماد تخمک یا جنین در حال حاضر برای کمک به بیماران با نارسایی زودرس تخمدان کافی نیست و امکان استفاده از آن و به ویژه برای دختران نابالغ مبتلا به سرطان، وجود ندارد. از طرفی خطر بازگشت سلول‌های بدخیم در روش انجماد و پیوند بافت تخمدان نیز وجود دارد. در این شرایط، ایجاد تخمدان‌های مصنوعی با کمک روش‌های مهندسی بافت که ویژگی های تخمدان‌های طبیعی را بازسازی می‌کنند، دارای اهمیت بسیاری هستند. مهندسی بافت تخمدان یک سیستم سه بعدی به منظور کمک به رشد فولیکول و از سرگیری میوز تخمک و یک راهبرد جدید برای درمان از کار افتادگی تخمدان را پیش رو قرار می‌دهد (3).برای محقق شدن ایده‌ی‌ ایجاد تخمدان مصنوعی، وجود یک داربست مناسب برای حمایت از سلول‌های سوماتیک تخمدان و مجموعه‌ی فولیکولی برای تولید تخمک بالغ‌ و همچنین بهره‌گیری از عواملی که بتوانند به بهبود عملکرد تخمدان مصنوعی کمک کرده و تا حد زیادی آن را به نمونه‌ طبیعی نزدیک‌تر نمایند، ضروری به نظر می‌رسد. تحقیقات مختلف استفاده از مایع فولیکولی و محیط کشت القایی سلول‌های کومولوسی.را برای نیل به این هدف، مفید دانسته‌اند.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Efforts to preserve fertility and improve the quality of life for cancer survivors, patients with polycystic ovary syndrome (PCOS), premature ovarian failure (POF), individuals with autoimmune diseases (1), and those with genetic disorders such as Turner syndrome have gained increasing attention. Due to the gonadotoxic effects of cancer treatments, preserving fertility prior to remedy has become a clinical and ethical imperative in cancer care (2). Egg and embryo freezing are standard methods of fertility preservation and aren’t used to prevent premature ovarian failure, particularly in young girls. Additionally, there is a risk of malignant cell recurrence with ovarian tissue cryopreservation and transplantation. In this context, artificial ovary that mimics ovarian natural condition holds great importance. Ovarian tissue engineering provides a three-dimensional system to support follicular growth and oocyte meiosis resumption, and a new strategy for treating the ovarian failure (3). To realize the idea of artificial ovary, a suitable scaffold is necessary to support somatic cells and follicular complex for production of competence oocyte, and identification and use of factors can improve the performance of artificial ovaries and bring them closer to natural samples. Various studies have found the use of follicular fluid and cumulus cells conditioned medium to be useful in achieving this goal.]]></abstract>
				<keyword_fa>تخمدان مصنوعی، مایع فولیکولی، محیط القایی سلول‌های کومولوسی، مهندسی بافت</keyword_fa>
				<keyword>Artificial Ovary, follicular fluid, Cumulus Cells Conditioned Medium, Tissue engineering</keyword>
				<start_page>1457</start_page>
				<end_page>1482</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_26435.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Zahra</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Rezasoltani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>زهرا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>زهرا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>رضاسلطانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>zahrarezasoltani98@gmail.com</email>
				<code>116018</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Embryology, Reproductive Biomedicine Research Center, Royan Institute for Reproductive Biomedicine, ACECR, Tehran, Iran.|Department of Stem Cells Technology and Tissue Regeneration, University of Science and Culture, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>پژوهشگاه رویان، پژوهشکده زیست شناسی و علوم پزشکی تولید مثل جهاد دانشگاهی، مرکز تحقیقات پزشکی تولید مثل، گروه جنین شناسی، تهران، ایران|کارشناسی ارشد فناوری سلول‌های بنیادی و بازسازی بافت، دانشکده علوم و فناوری های نوین زیستی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Farideh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Eivazkhani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فریده</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فریده</middle_name_fa>
				<last_name_fa>عیوضخانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>arshadeivazkhani@yahoo.com</email>
				<code>116019</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Embryology, Reproductive Biomedicine Research Center, Royan Institute for Reproductive Biomedicine, ACECR, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>پژوهشگاه رویان، پژوهشکده زیست شناسی و علوم پزشکی تولید مثل جهاد دانشگاهی، مرکز تحقیقات پزشکی تولید مثل، گروه جنین شناسی، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Somayeh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Tavana</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سمیه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سمیه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>توانا</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>tavana62s@yahoo.com</email>
				<code>116020</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Embryology, Reproductive Biomedicine Research Center, Royan Institute for Reproductive Biomedicine, ACECR, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>پژوهشگاه رویان، پژوهشکده زیست شناسی و علوم پزشکی تولید مثل جهاد دانشگاهی، مرکز تحقیقات پزشکی تولید مثل، گروه جنین شناسی، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Ashraf</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Moieni</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>اشرف</first_name_fa>
				<middle_name_fa>اشرف</middle_name_fa>
				<last_name_fa>معینی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>ashraf.moieni@gmail.com</email>
				<code>116021</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Endocrinology and Female Infertility, Reproductive Biomedicine Research Center, Royan Institute for Reproductive Biomedicine, ACECR, Tehran, Iran|Department of Obstetrics and Gynecology, Arash Hospital, Tehran, Iran|Department of Obstetrics and Gynecology, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>پژوهشگاه رویان، پژوهشکده زیست شناسی و علوم پز شکی تولید مثل جهاد دانشگاهی، مرکز تحقیقات پزشکی تولید مثل، گروه اندوکرینولوژی و ناباروری زنان، تهران، ایران|گروه زنان و زایمان، بیمارستان آرش، تهران، ایران|گروه زنان و زایمان، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Firoozeh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Ghaffari</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فیروزه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فیروزه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>غفاری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>ghafaryf@gmail.com</email>
				<code>116022</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Endocrinology and Female Infertility, Reproductive Biomedicine Research Center, Royan Institute for Reproductive Biomedicine, ACECR, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>پژوهشگاه رویان، پژوهشکده زیست شناسی و علوم پز شکی تولید مثل جهاد دانشگاهی، مرکز تحقیقات پزشکی تولید مثل، گروه اندوکرینولوژی و ناباروری زنان، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Rouhollah</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Fathi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>روح الله</first_name_fa>
				<middle_name_fa>روح الله</middle_name_fa>
				<last_name_fa>فتحی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>rfathi79@royaninstitute.org</email>
				<code>116023</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Department of Embryology, Reproductive Biomedicine Research Center, Royan Institute for Reproductive Biomedicine, ACECR, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>پژوهشگاه رویان، پژوهشکده زیست شناسی و علوم پزشکی تولید مثل جهاد دانشگاهی، مرکز تحقیقات پزشکی تولید مثل، گروه جنین شناسی، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>مقایسه دامنه و لگ تطابقی چشم‌ غیرآمبلیوپ در بیماران مبتلا به آمبلیوپی یکطرفه با چشم‌های سالم</title_fa>
				<title>Comparison of Accommodative Amplitude and Lag in the Fellow Eyes of Patients with Unilateral Amblyopia and Healthy Eyes</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[هدف: مقایسه اندازه‌گیری‌های دامنه و لگ تطابقی در چشم غیرآمبلیوپ بیماران مبتلا به آمبلیوپی آنیزومتروپی یک‌طرفه در شدتهای مختلف و چشم‌های سالمروش: در این مطالعه مقطعی، 72 کودک با میانگین سنی 6.0 سال (دامنه 4 تا 9 سال) با شدت‌های مختلف آمبلیوپی عملکردی یک‌طرفه (خفیف، متوسط و شدید) وارد شدند. تمامی بیماران در سال 1402 در بیمارستان چشم فارابی تهران معاینه شدند. میانگین مقادیر دامنه و لگ تطابق بین گروه‌های مطالعه (آمبلیوپی خفیف، متوسط و شدید) و گروه کنترل که افراد سالم (بدون کاهش بینایی) مقایسه شد.نتایج: 23 مورد (9/31 %) چشم غیر آمبلیوپ بیماران با آمبلیوپی خفیف یک‌طرفه، 8 مورد (1/11 %) چشم غیر آمبلیوپ بیماران با آمبلیوپی متوسط یک‌طرفه و 5 مورد (9/6 %) چشم غیر آمبلیوپ بیماران با آمبلیوپی شدید یک‌طرفه بودند. از نظر اندازه‌گیری‌های تطابق در گروه‌های مختلف، لگ تطابق در چشم‌های سالم به‌طور معنی‌داری بیشتر از چشم‌های آمبلیوپیک خفیف، متوسط یا شدید بود (همه، P&lt;0.05). در مقایسه چشم‌های غیرآمبلیوپی افراد مبتلا به آمبلیوپی خفیف با شدید، تفاوت معنی‌دار در لگ تطابقی تنها مشاهده شد (P=0.031). در سایر مقایسه‌های بین گروه‌ها هیچ تفاوت آماری معنی‌داری دیده نشد.نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد که آمبلیوپی یک‌طرفه بیش از آنکه بر دامنه تطابق اثر بگذارد، پاسخ لگ تطابقی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در چشم‌های غیرآمبلیوپ بیماران، با افزایش شدت آمبلیوپی، میزان لگ تطابقی به‌طور تدریجی افزایش یافت؛ امری که بیانگر وجود اختلالات لگ تطابق بیشتر در آمبلیوپی شدید است. در مقابل، میان شدت آمبلیوپی و دامنه تطابق هیچ رابطه معناداری مشاهده نشد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Purpose: To compare the measurements of accommodative amplitude and lag of accommodation in the fellow eyes of patients with various stages of anisometropic amblyopia and healthy eyes.Method: In this cross-sectional study, 72 children with the mean age of 6.03 years (range between 4 to 9 years) with different severities of unilateral functional amblyopia (mild, moderate, and severe) were included. The mean values of accommodative amplitude and lag of accommodation were compared between the study groups (mild, moderate, and severe amblyopia) and the healthy participants.Results: There were 23 (31.9%) fellow eyes of patients with unilateral mild amblyopia, 8 (11.1%) fellow eyes of patients with unilateral moderate amblyopia and 5 (6.9%) fellow eyes of patients with unilateral severe amblyopia. In terms of accommodative measurements in different study groups, we found that accommodation lag was significantly higher in healthy eyes compared to mildly, moderately, or severely amblyopic eyes amblyopic eyes (all P&lt;0.05). When comparing the fellow eyes of mild amblyopes to more severe amblyopes, accommodation lag was only significantly different between mild and severely amblyopic fellow eyes (P&lt;0.05). No other between-group comparisons showed a statistically significant difference. Conclusion: The findings indicate that unilateral amblyopia primarily impacts the accommodative lag response, rather than the maximum amplitude that can be achieved. The lag of accommodation in the fellow eyes of amblyopic patients was found to increase progressively with greater amblyopic severity, demonstrating higher accommodative dysfunction and amblyopia severity. In contrast, no significant associations were observed between amblyopia and amplitude of accommodation.]]></abstract>
				<keyword_fa>آمبلیوپی آنیزومتروپی، لگ تطابقی، دامنه تطابقی، خطای انکساری</keyword_fa>
				<keyword>Anisometropic amblyopia, Lag of accommodation, Amplitude of accommodation, refractive error</keyword>
				<start_page>1483</start_page>
				<end_page>1491</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_27309.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>masoud</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>khorami nejad</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مسعود</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مسعود</middle_name_fa>
				<last_name_fa>خرمی‌نژاد</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>dr.khorraminejad1@gmail.com</email>
				<code>119918</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Optometry Department, School of Rehabilitation, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دپارتمان اپتومتری، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Samira</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Heydarian</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سمیرا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سمیرا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>حیدریان</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>opt.heydarian@yahoo.com</email>
				<code>119919</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>.	Department of Rehabilitation Sciences, School of Allied Medical Sciences, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دپارتمان علوم توانبخشی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Qasim</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Alkhafaji</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>قاسم</first_name_fa>
				<middle_name_fa>قاسم</middle_name_fa>
				<last_name_fa>الخفاجی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>qassimabood970@gmail.com</email>
				<code>119920</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Optometry Department, School of Rehabilitation, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دپارتمان اپتومتری، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Foroozan</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Narooie Noori</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فروزان</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فروزان</middle_name_fa>
				<last_name_fa>ناروئی نوری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>fnarooie.opt@gmail.com</email>
				<code>119921</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Optometry Department, School of Rehabilitation, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دپارتمان اپتومتری، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>اثر هشت هفته تمرینات HIIT همراه با مصرف مکمل اسپیرولینا بر شاخص‎های اورکسینA وآسپروسین در مردان غیرفعال دارای اضافه وزن</title_fa>
				<title>The Effect of eight weeks of HIIT training combined with Spirulina supplementation on orexinA and asprosin in inactive overweight men</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: چاقی و اضافه وزن، اختلالی با شیوع افزایشی است که به سبب مرگ و میر بالا به عنوان یکی از معضلات مهم سلامت در سراسر دنیا شناخته می‎شود. اضافه وزن، نتیجه برهم کنش پیچیده بین عوامل محیطی، عوامل ژنتیکی و رفتار است که با سندرم متابولیک، مقاومت انسولینی و دیابت نوع دو ارتباط تنگاتنگی دارد.روش کار­: در پژوهش حاضر 40 مرد غیر فعال و دارای اضافه وزن به طور داوطلبانه و در دسترس در تحقیق حاضر شرکت کردند. در این تحقیق آزمودنی‎ها بصورت تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند: گروه تمرین HIIT (10 نفر) ،گروه مکمل اسپیرولینا (10 نفر)، گروه توامان تمرین HIIT و مصرف مکمل اسپیرولینا (10 نفر) و گروه کنترل (10 نفر). گروه‎های تمرینی به مدت هشت هفته و هر هفته سه جلسه طبق پروتکل مورد نظر تمرینات را انجام دادند. مکمل اسپیرولینا روزانه یک کپسول 500 میلی گرمی‎بعد از صبحانه مصرف گردید. برای مقایسه داده‎ها از تحلیل آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی توکی در سطح اطمینان 95 درصد و با استفاده از نرم افزار spss27 استفاده شد.نتایج: تحقیق حاضر نشان داد که توامان تمرینات HIIT همراه با مصرف مکمل اسپیرولینا و همچنین گروه تمرین HIIT به تنهایی نسبت به دیگر گروه‎ها موجب تغییرات معنادار در افزایش اورکسین A و کاهش آسپروسین در مردان غیرفعال دارای اضافه وزن شد (05/0&gt;p). همچنین نشان داده شد که گروه مکمل اسپیرولینا نسبت به کنترل موجب تغییرات غیرمعنادار در هر کدام از شاخص‎ها گردید (05/0&lt;p).نتیجه گیری: در مجموع یافته‎های تحقیق نشان می‎دهد که تمرینات HIIT توأم با مصرف مکمل اسپیرولینا و همچنین گروه تمرین به تنهایی موجب بهبود در شاخص‎های متابولیکی شده‎اند که این تغییرات در گروه تمرین همراه با مکمل نسب به دیگر گروه‎ها بیشتر بود.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Obesity and overweight are disorders with increasing prevalence and are recognized as one of the major health problems worldwide due to their high mortality. Overweight is the result of a complex interaction between environmental factors, genetic factors, and behavior, which is closely associated with metabolic syndrome, insulin resistance, and type 2 diabetes.Methods: In the present study, 40 inactive and overweight men voluntarily and readily participated in the present study. In this study, the subjects were randomly divided into four groups: HIIT training group (10 people), Spirulina supplement group (10 people), HIIT training and Spirulina supplement group (10 people), and control group (10 people). The training groups performed the exercises for eight weeks, three sessions per week, according to the desired protocol. Spirulina supplement was taken as one 500 mg capsule daily after breakfast. To compare the data, analysis of covariance and Tukey&#039;s post hoc test were used at a confidence level of 95% using SPSS27 software.Results: The present study showed that HIIT training combined with Spirulina supplementation, as well as the HIIT training group alone, caused significant changes in the increase in orexin A and the decrease in asprosin in inactive overweight men compared to other groups (p&lt;0.05). It was also shown that the Spirulina supplementation group caused non-significant changes in each of the indices compared to the control group. (p&lt;0.05)Conclusion: Overall, the research findings show that HIIT training combined with Spirulina supplementation, as well as the training group alone, led to improvements in metabolic indices, and these changes were greater in the training group combined with the supplement compared to the other groups.]]></abstract>
				<keyword_fa>تمرینات HIIT، مکمل اسپیرولینا، اورکسینA، آسپروسین</keyword_fa>
				<keyword>HIIT training, Spirulina supplement, Orexin A, Asprosin</keyword>
				<start_page>1492</start_page>
				<end_page>1504</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_27012.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Siavash</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Fazlikhani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سیاوش</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سیاوش</middle_name_fa>
				<last_name_fa>فضلیخانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>0015154289@iau.ir</email>
				<code>118578</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>PhD Student in Exercise Physiology, ST.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی دکترای تخصصی فیزیولوژی ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Sajad</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Arshadi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سجاد</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سجاد</middle_name_fa>
				<last_name_fa>ارشدی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>sajadarshadi6@gmail.com</email>
				<code>118579</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Associate Professor, Department of Exercise Physiology, ST.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hamid</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Tabatabaei</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حمید</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حمید</middle_name_fa>
				<last_name_fa>طباطبائی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>tabatabaei_h@iau.ac.ir</email>
				<code>118580</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor, Department of Exercise Physiology, ST.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیارگروه آسیب شناسی ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Abdolali</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Banaifar</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>عبدالعلی</first_name_fa>
				<middle_name_fa>عبدالعلی</middle_name_fa>
				<last_name_fa>بنائی فر</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>a_banaeifar@azad.ac.ir</email>
				<code>118581</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Associate Professor, Department of Exercise Physiology, South Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>بررسی اثر انواع تمرینات مقاومتی، استقامتی پیوسته و تناوبی بر سطوح DPP4 و NRG1 در زنان دارای اضافه وزن</title_fa>
				<title>Effects of Different Types of Resistance Training, Continuous Endurance Training, and Interval Training on DPP4 and NRG1 Levels in Overweight Women</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: اضافه وزن و چاقی از مشکلات عمده بهداشتی در جهان ماشینی و کم تحرک امروزی به حساب می آید که سلامت قشر وسیعی از جوامع را تهدید می کند. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات مقاومتی ، استقامتی پیوسته و اینتروال بر شاخص‎های DPP4 و NRG1 در زنان دارای اضافه وزن می باشد.روش کار: جامعه آماری تحقیق حاضر شامل کلیه زنان دارای اضافه وزن منطقه 9 تهران بود که از بین آنها 40 نفراز زنان با دامنه ی سنی (۳۵-۲۵ سال )و با شاخص توده بدن بین 25 تا 30 به طور داوطلبانه و در دسترس در تحقیق حاضر شرکت کردند. در این تحقیق آزمودنی‎ها بصورت تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند: گروه تمرین مقاومتی(10نفر) ،گروه تمرین استقامتی پیوسته (10نفر) ، گروه تمرین استقامتی اینتروال (10نفر) و گروه کنترل (10نفر) . گروه‎های تمرینی به مدت هشت هفته و هر هفته سه جلسه تمرین طبق پروتکل موردنظر انجام دادند . اطلاعات متغیرهای وابسته از طریق آزمایش ٤٨ ساعت قبل از شروع دوره و ٤٨ ساعت پس از ۸ هفته نمونه‎های خونی شامل 10 سی سی از ورید بازویی در شرایط ناشتایی اندازه گیری شد . برای مقایسه ی داده‎ها از آزمون تحلیل کواریانس در سطح اطمینان 95 درصد و با استفاده از نرم افزار spss27 استفاده شد.نتایج: تحقیق حاضر  نشان داد که سه شیوه تمرین مقاومتی ، استقامتی پیوسته و هوازی تناوبی بر شاخص‎های DPP4، NRG1  در زنان دارای اضافه وزن اثر معناداری دارد (05/0&gt;P ). تمرین استقامتی پیوسته نسبت به دیگر گروهها بیشترین اثر کاهشی بر DPP4 دارد و سپس تمرین تناوبی و در نهایت تمرین مقاومتی اثرات کاهشی داشتند که این اثر بین تمرینات مقاومتی و تناوبی معنادار نبود. تمرین مقاومتی  نسبت به دیگر گروهها بیشترین اثر افزایشی بر NRG1 دارد و سپس تمرین تناوبی و در نهایت تمرین استقامتی پیوسته اثرات افزایشی بیشتری داشتند که این اثر بین تمرینات مقاومتی و تناوبی معنادار نبود.نتیجه‌گیری: در مجموع یافته‎های تحقیق نشان می دهد که هر سه شیوه تمرین مقاومتی ، استقامتی پیوسته و هوازی تناوبی باعث بهبود در شاخص‎های مورد مطالعه شدند هرچند که در بعضی شاخص‎ها این اثرات بیشتر تحت تاثر شدت تمرین بودند.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Overweight and obesity are among the major public health challenges in today’s mechanized and sedentary world, threatening the health of large segments of society. The present study aimed to examine the effects of eight weeks of resistance training, continuous endurance training, and interval endurance training on dipeptidyl peptidase-4 (DPP4) and neuregulin-1 (NRG1) levels in overweight women.Methods: The statistical population of this study included all overweight women residing in District 9 of Tehran. From this population, 40 women aged 25–35 years with a body mass index (BMI) between 25 and 30 kg/m² were voluntarily and conveniently recruited to participate in the study. Participants were randomly assigned to four groups: resistance training (n = 10), continuous endurance training (n = 10), interval endurance training (n = 10), and control (n = 10). The training groups followed their respective exercise protocols for eight weeks, three sessions per week. Data related to the dependent variables were collected through blood sampling conducted 48 hours before the onset of the intervention and 48 hours after completion of the 8-week training period. Fasting blood samples (10 mL) were obtained from the antecubital vein. Data were analyzed using analysis of covariance (ANCOVA) at a 95% confidence level with SPSS version 27.Results: The results indicated that resistance training, continuous endurance training, and interval aerobic training had significant effects on DPP4 and NRG1 levels in overweight women (p &lt; 0.05). Continuous endurance training elicited the greatest reduction in DPP4 levels compared with the other groups, followed by interval training and resistance training; however, the difference between resistance and interval training was not statistically significant. In contrast, resistance training produced the greatest increase in NRG1 levels compared with the other groups, followed by interval training and continuous endurance training, with no significant difference observed between the resistance and interval training groups.Conclusion: Overall, the findings demonstrate that resistance training, continuous endurance training, and interval aerobic training all lead to improvements in the studied biomarkers. Nevertheless, for certain indices, these effects appear to be more strongly influenced by exercise intensity.]]></abstract>
				<keyword_fa>تمرین استتقامتی اینتروال، تمرین استقامتی پیوسته، تمرین مقاومتی، DPP4، NRG1</keyword_fa>
				<keyword>Interval endurance training, Continuous endurance training, Resistance training, DPP4, NRG1</keyword>
				<start_page>1505</start_page>
				<end_page>1512</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_27320.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Leila</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Nooriaein</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>لیلا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>لیلا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>نوری آئین</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>nooriaeinleila@gmail.com</email>
				<code>119962</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>PhD student in exercise physiology, Department of Exercise Physiology, Islamshahr Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی ، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Valiollah</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Shahedi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>ولی اله</first_name_fa>
				<middle_name_fa>ولی اله</middle_name_fa>
				<last_name_fa>شاهدی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>valiollahshahedi@gmail.com</email>
				<code>119961</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor of Exercise Physiology, Department of Physical Education and Sport Sciences, Parand Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیارفیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد پرند، دانشگاه آزاد اسلامی  تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Yaser</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Kazemzadeh</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>یاسر</first_name_fa>
				<middle_name_fa>یاسر</middle_name_fa>
				<last_name_fa>کاظم زاده</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>yaser.kazemzadeh@yahoo.com</email>
				<code>119963</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Sport Physiology, Faculty of Physical Education, Islamic Azad University, Islamshahr Branch, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Sanaz</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mirzayan shanjani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>ساناز</first_name_fa>
				<middle_name_fa>ساناز</middle_name_fa>
				<last_name_fa>میرزاییان شانجانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>sanaz.mirzayan@iau.ac.ir</email>
				<code>119964</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor of Exercise Physiology, Department of Exercise Physiology, Islamshahr Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیارفیزیولوژی ورزشی،  گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Sajad</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Arshadi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سجاد</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سجاد</middle_name_fa>
				<last_name_fa>ارشدی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>arshadi.sajad@iau.ac.ir</email>
				<code>119965</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Associate Professor, Department of Exercise Physiology, Faculty of Sport Sciences, South Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی, دانشکده علوم ورزشی, واحد تهران جنوب, دانشگاه آزاد اسلامی, تهران, ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>تشخیص خودکار بیماری‌های قلبی با بهره‌گیری از تحلیل همزمان فریم‌های پایان دیاستول و پایان سیستول در تصاویر ام‌آر‌آی قلب با استفاده از شبکه عصبی کانولوشنی</title_fa>
				<title>Automatic Diagnosis of Cardiac Diseases Through Joint Analysis of End-Diastolic and End-Systolic MRI Frames Using a Convolutional Neural Network</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: تصویربرداری ام‌آر‌آی برای تشخیص بیماری‌های قلبی در سال‌های اخیر رایج شده­است، اما این روش‌ها زمان‌بر و همراه با خطای انسانی هستند. به همین دلیل، هوش مصنوعی و به‌ویژه یادگیری عمیق به دلیل توانایی بالایشان در پردازش تصاویر پزشکی، مورد توجه قرار گرفته‌اند. هدف این مطالعه، ارائه مدلی مبتنی بر شبکه عصبی کانولوشنی برای تشخیص دقیق  بیماری قلبی وکاهش نیاز به مداخلات انسانی است.روش کار: در این پژوهش، مدلی مبتنی بر شبکه عصبی کانولوشنی برای تشخیص بیماری قلبی طراحی و پیاده‌سازی شد. برخلاف رویکردهای متداول که تصاویر را به‌صورت تک‌فریم یا موازی پردازش می‌کنند، در این مطالعه از ورودی‌های دوکاناله شامل تصاویر پایان دایستول و سیستول استفاده گردید تا پویایی چرخه قلبی بهتر منعکس شود. معماری پیشنهادی شامل لایه­های متعدد کانولوشن و تجمیع بیشینه بوده و برای جلوگیری از بیش‌برازش، لایه‌ حذف تصادفی به کار گرفته شد. علاوه بر این، تنظیم هایپرپارامترها از جمله نوع بهینه‌ساز و اندازه بچ و بهره‌گیری از روش‌های پیشرفته افزایش داده، به بهبود عملکرد شبکه کمک کرد.نتایج: آزمایش‌ها بر روی مجموعه‌داده ACDC انجام شد و عملکرد مدل با معیارهای معتبر ارزیابی گردید. نتایج نشان داد که رویکرد دوکاناله نسبت به مدل‌های تک‌فریم و موازی، بهبود قابل‌توجهی ایجاد می‌کند. همچنین، مقایسه با معماری‌های مرجع و الگوریتم‌های یادگیری ماشین، برتری روش پیشنهادی از نظر دقت و پایداری عملکرد را تأیید کرد.نتیجه گیری: رویکرد دوکاناله می‌تواند ابزاری کارآمد در تشخیص بیماری‌های قلبی باشد. این روش با دقت بالاتر نسبت به مدل‌های مرجع و کاهش وابستگی به تفسیر انسانی، امکان جایگزینی بخشی از فرآیندهای سنتی را فراهم می‌سازد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Magnetic resonance imaging (MRI) has become increasingly common for the diagnosis of cardiovascular diseases in recent years. However, this technique remains time‑consuming and prone to human error. These limitations highlight the need for artificial intelligence, particularly deep learning, which has demonstrated strong capabilities in processing medical images. The aim of this study is to present a convolutional neural network (CNN) model for accurate detection of heart disease while reducing reliance on human intervention.Methods: In this research, a CNN‑based model was designed and implemented for cardiac disease diagnosis. Unlike conventional approaches that process images as single frames or in parallel, this study employed dual‑channel inputs consisting of end‑diastolic and end‑systolic images to better capture cardiac cycle dynamics. The proposed architecture included multiple convolutional and max‑pooling layers, with dropout layers applied to prevent overfitting. Furthermore, fine‑tuning of hyperparameters such as optimizer type and batch size, along with advanced data augmentation techniques, contributed to improved network performance.Results: Experiments were conducted on the standard ACDC dataset, and model performance was evaluated using established metrics. Findings revealed that the dual‑channel approach achieved significant improvements compared to single‑frame and parallel models. Moreover, comparisons with baseline CNN architectures and traditional machine learning algorithms confirmed the superiority of the proposed method in terms of accuracy and stability.Conclusion: The dual‑channel approach can serve as an effective and reliable tool for cardiac disease diagnosis. By offering higher accuracy and reducing dependence on human interpretation, this method has the potential to replace parts of conventional, costly diagnostic processes.]]></abstract>
				<keyword_fa>تصویربرداری ام‌آر‌آی، بیماری قلبی، یادگیری عمیق، شبکه عصبی کانولوشنی، پایان دایستول، پایان سیستول</keyword_fa>
				<keyword>MRI imaging, Heart disease, Deep learning, Convolutional neural network, End-diastole, End-systole</keyword>
				<start_page>1513</start_page>
				<end_page>1526</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_27368.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Abdoreza</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Rezapour</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>عبدالرضا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>عبدالرضا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>رضاپور</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>abdoreza.rezapour@gmail.com</email>
				<code>120198</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Department of Computer Engineering, Ast.C., Islamic Azad University, Astaneh Ashrafieh, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار، گروه مهندسی کامپیوتر، واحد آستانه اشرفیه، دانشگاه آزاد اسلامی، آستانه اشرفیه، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Meghdad</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Farajpour</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مقداد</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مقداد</middle_name_fa>
				<last_name_fa>فرج پور</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>drfarajpour25@gmail.com</email>
				<code>120199</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Managment, MehrAstan Institute of Higher Education, Astaneh Ashrafieh, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار، گروه مدیریت، موسسه آموزش عالی مهرآستان، آستانه اشرفیه، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>پیامدهای کووید-۱۹ در زنان باردار در مقایسه با زنان غیرباردار: یک مطالعه مورد-شاهدی</title_fa>
				<title>COVID-19 Outcomes in Pregnant vs. Non-Pregnant Women: A Case-Control Study</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: به دلیل تغییرات ایمنی و فیزیولوژیکی در دوران بارداری، زنان باردار از جمله جمعیت‌های آسیب‌پذیر در برابر کووید-۱۹ محسوب می‌شوند. هدف از این مطالعه، مقایسه اثرات کووید-۱۹ بر زنان باردار و غیرباردار است.روش‌ها: این مطالعه مورد-شاهدی بر روی ۲۱۰ زن مبتلا به کووید-۱۹ که از فروردین 1400 تا فروردین 1401 در بیمارستان قائم مشهد بستری بودند، انجام شد. بیماران بر اساس بارداری یا غیربارداری به دو گروه تقسیم شدند. ویژگی‌های دموگرافیک، یافته‌های آزمایشگاهی، شدت درگیری ریه در سی‌تی‌اسکن و پیامدهای بستری از پرونده‌ها جمع‌آوری و بین دو گروه با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 20 تجزیه و تحلیل شدند.یافته‌ها: زنان باردار اسکور درگیری ریه به‌طور قابل‌توجهی پایین‌تری داشتند (P=0.001). یافته‌های آزمایشگاهی نشان داد که زنان باردار WBC بالاتری در مقابل زنان غیرباردار داشتند (P&lt;0.001)؛ اما سطح هموگلوبین (P=0.001)، CRP، LDH، اوره و کراتینین پایین‌تری (P&lt;0.001)نسبت به زنان غیرباردار داشتند. زنان غیرباردار به طور معناداری مرگ ومیر بالاتری (6.6% مقابل 0.9٪، (P=0.002 و مدت بستری طولانی‌تر در بیمارستان (P&lt;0.001) داشتند. در بررسی رگرسیون لجستیک، بارداری (OR=23.856)، نمره درگیری سی‌تی‌اسکن قفسه سینه (OR=1.252) و مدت بستری دربیمارستان (OR=1.158) را به عنوان پیش‌بینی‌کننده‌های مثبت بستری در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) شناسایی کرد، در حالی که هموگلوبین (OR=0.542) و LDH (OR=0.998) پیش‌بینی‌کننده‌های منفی بودند.نتیجه‌گیری: در حالی که زنان باردار در معرض خطربالای بستری در بخش ICU هستند، میزان مرگ و میر در زنان باردار کمتراست. برای به حداقل رساندن عوارض وخطر پیامدهای شدید، بیماران، بویژه زنان باردار، باید درمورد اقدامات پیشگیرانه کووید-۱۹، مشاوره و آموزش پزشکی دریافت کنند.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background: Due to immune and physiological changes during pregnancy, pregnant women are considered a vulnerable population to COVID-19. The present study aimed to compare the effects of COVID-19 on pregnant and non-pregnant women.Methods: This case-control study was conducted on 210 women with COVID-19 hospitalized at Ghaem Hospital in Mashhad from March 2021 to March 2022. Patients were divided into two groups based on pregnancy or non-pregnancy. Demographic characteristics, laboratory findings, severity of lung involvement on CT scan, and hospitalization outcomes were collected from the records and analyzed between the two groups using SPSS version 20.Finding: Pregnant women showed significantly lower CT involvement scores (P=0.001). Laboratory findings showed that pregnant women had higher WBC compared to non-pregnant women (P&lt;0.001); but lower hemoglobin (P=0.001), CRP, LDH, urea, and creatinine levels (P&lt;0.001) compared to non-pregnant women. Non-pregnant women had significantly higher mortality (6.6% vs 0.9%, P=0.002) and longer hospital stays (P&lt;0.001). Logistic regression identified pregnancy (OR=23.856), chest CT involvement score (OR=1.252), and hospitalization duration (OR=1.158) as positive predictors of ICU admission, while hemoglobin (OR=0.542) and LDH (OR=0.998) were negative predictors.Conclusion: While pregnant women are at high risk of ICU admission, the mortality rate in pregnant women is lower. To minimize complications and the risk of severe outcomes, patients, especially pregnant women, should receive medical care advice and education on COVID-19 preventive measures.]]></abstract>
				<keyword_fa>کووید-19، بارداری، بخش مراقبت های ویژه، پیامد</keyword_fa>
				<keyword>COVID-19, pregnancy, Intensive Care Units, Outcome</keyword>
				<start_page>1527</start_page>
				<end_page>1535</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_27400.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Hanie</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Sanadgol</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>هانیه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>هانیه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>سندگل</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>sanadgolh4001@mums.ac.ir</email>
				<code>120361</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Internal Medicine, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه بیماری‌های داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Ali</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Moradi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>علی</first_name_fa>
				<middle_name_fa>علی</middle_name_fa>
				<last_name_fa>مرادی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>ralimoradi@gmail.com</email>
				<code>120362</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>The Clinical Research Development Unit, Ghaem Hospital, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran
|Orthopedic Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>واحد توسعه تحقیقات بالینی بیمارستان قائم، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
 |مرکز تحقیقات ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mohammad Hossein</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Taherynejad</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>محمدحسین</first_name_fa>
				<middle_name_fa>محمدحسین</middle_name_fa>
				<last_name_fa>طاهری نژاد</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mhtahery1999@gmail.com</email>
				<code>120363</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Endoscopic and Minimally Invasive Surgery Research Center, Mashhad University of Medical
Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات جراحی های کم تهاجمی و اندوسکوپیک، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Sepideh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Hejazi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سپیده</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سپیده</middle_name_fa>
				<last_name_fa>حجازی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>hejazis@mums.ac.ir</email>
				<code>120364</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Lung Diseases Research Center, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences,
Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات بیماریهای ریه، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mona</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Kabiri</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>منا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>منا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>کبیری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>kabirim@mums.ac.ir</email>
				<code>120365</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Nanotechnology Research Center, Pharmaceutical Technology Institute, Mashhad University of
Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات نانوتکنولوژی، انستیتو فناوری داروئی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Sara</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Movahed</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سارا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سارا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>موحد</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>movaheds@mums.ac.ir</email>
				<code>120366</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Clinical Nutrition, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences,
Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه تغذیه بالینی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mahdieh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Jafari</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مهدیه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مهدیه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>جعفری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>jafarim@mums.ac.ir</email>
				<code>120367</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Anesthesiology, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Samane</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Sajjadi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سمانه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سمانه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>سجادی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>sajadis@mums.ac.ir</email>
				<code>120368</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Internal Medicine, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences,
Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه بیماری‌های داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Sahar</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Ravanshad</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سحر</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سحر</middle_name_fa>
				<last_name_fa>روان شاد</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>ravanshads@mums.ac.ir</email>
				<code>120369</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Department of Internal Medicine, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه بیماری‌های داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>بررسی اثرات کورکومین در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن وریدی بر علائم بالینی: کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده دوسوکور</title_fa>
				<title>The effects of curcumin on clinical symptoms in Patients with Chronic venous insufficiency: A double-blind clinical trial</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: به‌دلیل اثرات ضد‌التهاب، آنتی‌اکسیدان و ضد ترومبوز به نظر می‌رسد که کورکومین می‌تواند در بهبود علایم افراد مبتلا به ایسکمی موثر واقع گردد و موجب بهبود کیفیت زندگی این بیماران گردد؛ با این‌حال، تاکنون هیچ کارآزمایی بالینی در این زمینه انجام نشده‌است. مطالعه حاضر با هدف تعیین اثرات کورکومین بر بهبود علائم بالینی در افراد دارای نارسایی مزمن وریدی انجام شد.روش کار: این کار آزمایی بالینی تصادفی شده دو سوکور در سال 1402 در مشهد انجام شد. با استفاده از سیستم رجیستری بیمارستان ولایت به صورت تصادفی، از بیماران نارسایی مزمن وریدی (کلاس بالینی 4 و 5 و 6) دعوت شد تا در صورت تمایل در مطالعه حاضر شرکت نمایند. بیماران به دو گروه تقسیم شدند که گروه مداخله روزی 1 عدد قرص کورکومین 500 میلی گرمی مصرف کردند و گروه کنترل دارونما دریافت نمودند. بعد از 6 هفته معیار‌های بهبود بیماری در دو گروه مقایسه شد. نتایج بدست آمده در انتها توسط نرم افزار آماری SPSS آنالیز گردید.نتایج: مجموعا 20 بیمار مبتلا به نارسایی مزمن وریدی با میانگین سن 13.53±52.60 سال که 15 نفر (75 درصد) از آن ها مذکر و مابقی مونث بودند وارد مطالعه شدند که 10 نفر از آنان در گروه کورکومین و 10 نفر در گروه پلاسبو قرار گرفتند. از نظر جنس (0.303P=) و سن (0.899P=) بین دو گروه تفاوت معناداری وجود نداشت. همچنین خصوصیات بالینی بیماران در ابتدای مطالعه با یکدیگر مشابه بود. اندازه زخم در انتهای مطالعه در تعداد بیشتری از بیماران گروه کورکومین نسبت به گروه پلاسبو کاهش پیدا کرده بود، این تفاوت از نظر آماری معنادار نبود (0.170P=).نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج بدست آمده در مطالعه حاضر، کورکومین ممکن است بتواند روند ترمیم زخم در افراد دارای نارسایی مزمن وریدی را تسریع کند؛ هرچند در مطالعه ما تاثیر کورکومین از نظر آماری معنادار نبود و به منظور بدست آمدن شواهد دقیق و قابل اعتماد نیاز است در آینده مطالعات بیشتری در این خصوص انجام شوند.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Given its anti-inflammatory, antioxidant, and antithrombotic ProPerties, curcumin may Potentially imProve symPtoms in Patients with ischemia and enhance their quality of life. However, no clinical trials have yet been conducted in this context. The Present study aimed to evaluate the effects of curcumin on clinical symPtom imProvement in Patients with chronic venous insufficiency (CVI).Methods: This double-blind, randomized clinical trial was conducted in Mashhad in 2023. Patients with CVI (clinical classes 4, 5, and 6) were randomly selected from the Velayat HosPital registry system and invited to ParticiPate. ParticiPants were divided into two grouPs: the intervention grouP received a 500 mg curcumin tablet daily, while the control grouP was given a Placebo tablet. After six weeks, disease imProvement Parameters were comPared between the two grouPs. The collected data were analyzed using SPSS software.Results: A total of 20 CVI Patients (mean age: 52.60 ± 13.53 years; 75% male, 25% female) were enrolled, with 10 Patients assigned to the curcumin grouP and 10 to the Placebo grouP. No significant differences were observed between the grouPs in terms of sex (P=0.303) or age (P=0.899). Baseline clinical characteristics were also similar between the grouPs. At the end of the study, wound size had decreased in more Patients in the curcumin grouP comPared to the Placebo grouP; however, this difference was not statistically significant (P=0.170).Conclusion: Based on the findings of this study, curcumin may accelerate wound healing in Patients with chronic venous insufficiency. However, the observed effect was not statistically significant, and further research is needed to establish reliable evidence.]]></abstract>
				<keyword_fa>کورکومین، نارسایی وریدی، زخم مزمن</keyword_fa>
				<keyword>Curcumin, Venous Insufficiency, Chronic Wound</keyword>
				<start_page>1536</start_page>
				<end_page>1546</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_27548.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Jamal</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Jalili Shahri</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>جمال</first_name_fa>
				<middle_name_fa>جمال</middle_name_fa>
				<last_name_fa>جلیلی شهری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>jalilisj@mums.ac.ir</email>
				<code>120963</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Vascular and Endovascular Surgery Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات جراحی عروق و درمان های اندوواسکولار ایران، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Haniye</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mahaki</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>هانیه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>هانیه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>محکی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>120964</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Vascular and Endovascular Surgery Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات جراحی عروق و درمان های اندوواسکولار ایران، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Maryam</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Saberi Karimian</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مریم</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مریم</middle_name_fa>
				<last_name_fa>صابری کریمیان</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>saberikm@mums.ac.ir</email>
				<code>120965</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor, Department of Molecular Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار گروه پزشکی مولکولی معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Amirhossein</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Sahebkar</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>امیرحسین</first_name_fa>
				<middle_name_fa>امیرحسین</middle_name_fa>
				<last_name_fa>صاحبکار</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>120966</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>..</affiliation>
				<affiliation_fa>استاد گروه بیوتکنولوژی دارویی دانشکده داروسازی مشهد</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Reyhaneh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Ahmadi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>ریحانه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>ریحانه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>احمدی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>120967</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Vascular and Endovascular Surgery Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات جراحی عروق و درمان های اندوواسکولار ایران، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Gholamhossein</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Kazemzadeh</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>غلامحسین</first_name_fa>
				<middle_name_fa>غلامحسین</middle_name_fa>
				<last_name_fa>کاظم زاده</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>kazemzadehgh@muma.ac.ir</email>
				<code>120968</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Vascular and Endovascular Surgery Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات جراحی عروق و درمان های اندوواسکولار ایران، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Arezoo</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Valipoure</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>آرزو</first_name_fa>
				<middle_name_fa>آرزو</middle_name_fa>
				<last_name_fa>ولی پور</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>120969</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Vascular and Endovascular Surgery Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات جراحی عروق و درمان های اندوواسکولار ایران، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>اثربخشی واقعیت درمانی بر روابط اجتماعی و تحمل پریشانی سالمندان</title_fa>
				<title>The Effectiveness of Reality Therapy on Social Relationships and Distress Tolerance in the Elderly</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی واقعیت درمانی بر روابط اجتماعی و تحمل پریشانی سالمندان انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، از نوع ‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دوماهه بود.روش کار: جامعه آماری پژوهش حاضر شامل سالمندان بالای 65 سال ساکن در شهر اصفهان در سال 1403 بود. در این پژوهش تعداد 33 سالمند با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و با شیوه تصادفی در گروه‌های آزمایش و گواه جایدهی شدند (17 سالمند در گروه آزمایش و 16 سالمند در گروه گواه). سالمندان حاضر در گروه آزمایش واقعیت درمانی را طی هشت هفته در هشت جلسه 75 دقیقه‌ای دریافت نمودند. در این پژوهش از پرسشنامه روابط اجتماعی (SRQ) و پرسشنامه تحمل پریشانی (DTQ) استفاده شد. داده‌ها با تحلیل واریانس آمیخته با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS23 تجزیه و تحلیل شد.نتایج: . نتایج نشان داد که واقعیت درمانی بر روابط اجتماعی (0001/0&gt;P) و تحمل پریشانی (0001/0&gt;P) سالمندان تأثیر معنادار دارد.نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان چنین نتیجه گرفت که واقعیت درمانی با آشنایی سالمندان با نظریه انتخاب و پنج نیاز اصلی، آموزش اجزاء رفتار، ایجاد روحیه سالم برای برقراری رابطه، یادگیری روش­های خویشتنداری و خودکنترلی رفتار و ایجاد رفتار مسئولانه می‌تواند به عنوان یک روش کارآمد جهت بهبود روابط اجتماعی و تحمل پریشانی سالمندان مورد استفاده قرار گیرد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[The present study was conducted to investigate effectiveness of reality therapy on social relationships and distress tolerance in the elderly. The current study was a experimental application with a pre-test-post-test design with a control group and a two-month follow-up period. The statistical population of the present study included elderly people over 65 years of age living in Isfahan in 2024. In this research, 33 elderly were selected by purposeful sampling and randomly assigned to experimental and control groups (17 elderly in the experimental group and 16 elderly in the control group). The elderly in the experimental group received the coherent reminiscence group therapy during eight weeks in eight 75-minute sessions. Social Relations Questionnaire (SRQ) and Distress Tolerance Questionnaire (DTQ) were used in the present study. The data were analyzed through mixed ANOVA via SPSS23 software. The results showed that reality therapy has significant effect on the social relationships (p&lt;0.0001) and distress tolerance (p&lt;0.0001) in the elderly. Based on the research findings, it can be concluded that reality therapy can be used as an efficient method to improve social relationships and tolerate distress in the elderly by familiarizing the elderly with the theory of choice and the five basic needs, teaching the components of behavior, creating a healthy spirit for establishing relationships, learning methods of self-restraint and self-control of behavior, and creating responsible behavior.]]></abstract>
				<keyword_fa>واقعیت درمانی، روابط اجتماعی، تحمل پریشانی، سالمندان</keyword_fa>
				<keyword>Reality therapy, Social Relationships, Distress tolerance, Elderly</keyword>
				<start_page>1634</start_page>
				<end_page>1646</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_27689.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Parvin Dokht</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Rafizadeh</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>پروین دخت</first_name_fa>
				<middle_name_fa>پروین دخت</middle_name_fa>
				<last_name_fa>رفیع زاده</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>parvin.rafiezadeh@iau.ir</email>
				<code>121612</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>PhD Student, Department of Psychology, Shk. C., Islamic Azad University, Shahrekord, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه ازاد اسلامی، شهرکرد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Fariba</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Kiani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فریبا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فریبا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>کیانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>faiba.kiani64@iau.ac.ir</email>
				<code>121613</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor Department of Psychology, Bor.C., Islamic Azad University, Boroujen, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استاد یار، گروه روانشناسی، واحد بروجن، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجن، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Tayyebeh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Sharifi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>طیبه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>طیبه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>شریفی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>sharifii_ta@yahoo.com</email>
				<code>121614</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Full Professor, Department of Psychology, ShK.C., Islamic Azad University, Shahrekord, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استاد تمام، گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>مدل یابی ساختاری رابطه تاب آوری تحصیلی و راهبردهای تنظیم هیجان با انگیزش پیشرفت با نقش واسطه ای تفکر خلاق در دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر تهران</title_fa>
				<title>Structural Equation Modeling of the Relationship between Academic Resilience and Emotion Regulation Strategies with Achievement Motivation: The Mediating Role of Creative Thinking in Senior High School Students in Tehran</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: این پژوهش با هدف تعیین میزان برازش مدل ساختاری رابطه تاب آوری تحصیلی و راهبردهای تنظیم هیجان با انگیزش پیشرفت با نقش واسطه ای تفکر خلاق در دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر تهران انجام شد.روش کار: تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری را دانش آموزان مقطع متوسطه دوم منطقه 6 تهران به تعداد 275 تشکیل دادند که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. دراین پژوهش از ابزارهای تاب‌آوری تحصیلی مارتین (2001)، انگیزش پیشرفت هرمنس (1970)، راهبردهای تنظیم هیجان گراس (2002)  و تفکر خلاق ولچ و مکدونالد (2002) استفاده شد که همگی از روایی و پایایی قابل قبولی برخوردار بودند. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS-26 و AMOS-23 استفاده گردید. برای بررسی فرضیه های پژوهش از مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد.نتایج: یافته های پژوهش نشان داد که مدل از برازش مناسبی برخوردار است. همچنین متغیرهای تاب آوری تحصیلی و راهبردهای تنظیم هیجان به ترتیب به میزان 84/0 و 80/0 در سطح معناداری 001/0 بر انگیزش پیشرفت اثر مستقیم دارد. همچنین اثر تفکر خلاق بر انگیزش پیشرفت (13/0 β= 013/0P=) به صورت مثبت و معنادار بود.نتیجه‌گیری: بنابراین می توان نتیجه گرفت که تاب آوری تحصیلی بالا، راهبردهای تنظیم هیجان مناسب می­توانند انگیزش پیشرفت بیشتر را در دانش آموزان پیش بینی نمایند و با درگیر کردن و بهبودی تفکر خلاق در آنها به انگیزش پیشرفت تحصیلی بیشتر کمک نمایند.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: The present study aimed to determine the goodness of fit of a structural model examining the relationship between academic resilience and emotion regulation strategies with achievement motivation, considering the mediating role of creative thinking among senior high school students in Tehran.Methods: In terms of purpose, the study was applied, and in terms of methodology, it was descriptive-correlational. The statistical population consisted of 275 senior high school students from District 6 of Tehran, who were selected through cluster random sampling. The instruments used in this study included the Academic Resilience Scale developed by Andrew J. Martin (2001), the Achievement Motivation Questionnaire by Hubert Hermans (1970), the Emotion Regulation Strategies Questionnaire by James J. Gross (2002), and the Creative Thinking Scale by Welch and McDonald (2002). All instruments demonstrated acceptable validity and reliability. Data were analyzed using SPSS-26 and AMOS-23 software. Structural equation modeling (SEM) was employed to test the research hypotheses.Results: The findings indicated that the proposed model demonstrated a good fit to the data. Academic resilience and emotion regulation strategies had significant direct effects on achievement motivation (β = 0.84 and β = 0.80, respectively; p &lt; 0.001). َ Also, Creative Thinking had significant effects on Achievement Motivation (P=0.013, β=0.13) positivity.Conclusion: Therefore, it can be concluded that high academic resilience, and appropriate emotion regulation strategies can predict greater achievement motivation in students and help them achieve greater academic achievement motivation by engaging and improving creative thinking in them.]]></abstract>
				<keyword_fa>: تاب آوری تحصیلی، راهبردهای تنظیم هیجان، انگیزش پیشرفت، تفکر خلاق</keyword_fa>
				<keyword>academic resilience, Emotion Regulation Strategies, Achievement Motivation, Creative Thinking</keyword>
				<start_page>1560</start_page>
				<end_page>1579</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_27537.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Nasim</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Binaee</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>نسیم</first_name_fa>
				<middle_name_fa>نسیم</middle_name_fa>
				<last_name_fa>بینائی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>120924</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Educational Psychology, NT.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه روانشناسی تربیتی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Reza</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Hosseinpour</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>رضا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>رضا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>حسین پور</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>hoseinpoor61@gmail.com</email>
				<code>120925</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Department of Psychology, NT.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran. (Corresponding Author)</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه روانشناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران  (نویسنده مسئول)</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Fatemeh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>khoeini</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فاطمه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فاطمه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>خوئینی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>120926</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Psychology, Fi.C., Islamic Azad University, Firuzkuh, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه روانشناسی، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزکوه، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>اثربخشی درمان هیجان‌مدار بر نشخوار فکری و احساس حقارت دختران نوجوان با سابقه رفتارهای خودآسیب‌رسان</title_fa>
				<title>The Effectiveness of Emotion Focused Therapy on Rumination and Inferiority Feeling in Adolescent Girls with Self-Harming Behaviors</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان هیجان‌مدار بر نشخوار فکری و احساس حقارت دختران نوجوان با سابقه رفتارهای خودآسیب‌رسان انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، از نوع ‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را نوجوانان دختر دارای رفتارهای خودآسیب‌رسان مراجعه کننده به مراکز مشاوره آموزش و پرورش شهر اصفهان در سال تحصیلی 1404-1403 تشکیل دادند. در این پژوهش تعداد 36 نوجوان دختر خودآسیب‌رسان با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و با شیوه تصادفی در گروه‌های آزمایش و گواه جایدهی شدند (19 نوجوان در گروه آزمایش و 17 نوجوان در گروه گواه). نوجوانان حاضر در گروه آزمایش درمان هیجان‌مدار را طی ده هفته در ده جلسه 90 دقیقه‌ای دریافت نمودند. در این پژوهش از پرسشنامه رفتارهای خودآسیب‌رسان (SHBQ)، نشخوار فکری (RQ) و احساس حقارت (IFQ) استفاده شد. داده‌های با تحلیل واریانس آمیخته با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS23 تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که درمان هیجان‌مدار بر نشخوار فکری (0001/0&gt;P) و احساس حقارت (0001/0&gt;P) نوجوانان دختر با رفتارهای خودآسیب‌رسان تأثیر معنادار دارد. بر اساس یافته‌های پژوهش درمان هیجان‌مدار با استفاده از مفهوم‌سازی آگاهی هیجانی و معرفی روش‌های دستیابی به آن، ایجاد تغییر هیجانی و ایجاد هیجان خودتسکینی مقابله‌ای قادر است به عنوان یک روش کارآمد جهت کاهش نشخوار فکری و احساس حقارت دختران نوجوان با سابقه رفتارهای خودآسیب‌رسان مورد استفاده قرار گیرد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[The present study was conducted to investigate the effectiveness of emotion focused therapy on rumination and inferiority feeling in adolescent girls with self-harming behaviors. The current study was a experimental application with a pre-test-post-test design with a control group and a two-month follow-up period. The statistical population of the present study consisted of adolescent girls with self-harming behaviors who referred to education counseling centers in Isfahan in the academic year 2024-2025. In this research, 36 adolescent girls with self-harming behaviors were selected by purposeful sampling and randomly assigned to experimental and control groups (19 adolescent in the experimental group and 17 adolescent in the control group). The adolescent in the experimental group received the emotion focused therapy during ten weeks in ten 90-minute sessions. Self-Harm Behaviors Questionnaire (SHBQ), Rumination Questionnaire (RQ) and Inferiority Feeling Questionnaire (IFQ) were used in the present study. The data were analyzed through mixed ANOVA via SPSS23 software. The results showed that emotion focused therapy has significant effect on the rumination (p&lt;0.0001) and inferiority feeling (p&lt;0.0001) in adolescent girls with self-harming behaviors. Based on the findings of the research, it can be concluded that the dialectical behavior therapy can be used as an efficient method to reduce self-harming behaviors and emotional distress in adolescent girls with self-harming behaviors by applying through applying the Conceptualizing emotional awareness and introducing the methods of achieving it, creating emotional change and creating confrontational self-soothing excitement.]]></abstract>
				<keyword_fa>احساس حقارت، دختران نوجوان، رفتارهای خودآسیب‌رسان، درمان هیجان‌مدار، نشخوار فکری</keyword_fa>
				<keyword>adolescent girls, Emotion Focused Therapy, Inferiority Feeling, self-harming behaviors, Rumination</keyword>
				<start_page>1647</start_page>
				<end_page>1660</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_27712.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Fatemeh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>NazemAkroaya</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فاطمه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فاطمه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>ناظم الراعایا</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>fa.nazmoraya@iau.ac.ir</email>
				<code>121728</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>PhD Student, Department of Psychology, Shk. C.,  Islamic Azad University, Shahrekord,  Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه ازاد اسلامی ، شهرکرد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Tayyebeh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Sharifi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>طیبه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>طیبه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>شریفی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>ta.sharifi@iau.ac.ir</email>
				<code>121729</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Full Professor, Department of Psychology, ShK.C., Islamic Azad University, Shahrekord, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استاد تمام،  گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mohammad</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Ghasemi Pirbaloti</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>محمد</first_name_fa>
				<middle_name_fa>محمد</middle_name_fa>
				<last_name_fa>قاسمی پیربلوطی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mgh@iau.ac.ir</email>
				<code>121730</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor, Department of Psychology and Educational Sciences, Shahrekord Branch, Islamic Azad University, Shahrekord, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار، گروه روان‌شناسی و علوم تربیتی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاداسلامی، شهرکرد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>مقایسه علائم سایکوسوماتیک در دانش‌آموزان دختر و پسر دوره دوم متوسطه</title_fa>
				<title>Comparison of psychosomatic symptoms in male and female high school students (second level) in Rudsar County</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: دانش‌آموزان مقطع متوسطه، پس از ورود به نوجوانی و تجربه بلوغ، مرحله بسیار حساس و سرنوشت سازی را سپری می‌کنند. در این مرحله تفاوت‌های جسمانی و روانی بین نوجوانان دختر و پسر بیش از پیش احساس می‌شود. بنابراین توجه به آثار روانشناختی حاصل از تفاوت‌های جنسیتی آنان، می‌تواند مسیر تأمین بهداشت روان و سلامت عمومی آنان را هموارتر کند. هدف از انجام پژوهش حاضر مقایسه علائم سایکوسوماتیک در دانش‌آموزان دختر و پسر دوره دوم متوسطه شهرستان رودسر بود.روش کار: این پژوهش توصیفی- تحلیلی از نوع علی-مقایسه‌ای بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‌آموزان مقطع متوسطه دوم شهرستان رودسر در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ به تعداد ۱۹۵۸ نفر بود. نمونه پژوهش نیز شامل ۴۰۰ نفر (۲۰۰ نفر دانش آموز دختر و ۲۰۰ نفر دانش آموز پسر) بود که به روش نمونه­گیری تصادفی خوشه‌ای دو مرحله‌ای انتخاب شدند و به پرسشنامه علائم روان‌تنی لاکورت و همکاران، (39PSQ-) (2013) پاسخ دادند. تمام تجزیه و تحلیلات آماری این پژوهش با استفاده از نرم­افزار 26SPSS- مورد بررسی قرار گرفتند. داده‌ها در بخش آمار توصیفی با استفاده از نمره میانگین و انحراف معیار تحلیل شدند. در بخش آمار استنباطی نیز داده‌ها با آزمون تحلیل واریانس تک متغیره و چند متغیره تجزیه و تحلیل شدند و از آزمون لوین جهت بررسی همگنی واریانس داده‌ها استفاده شدنتایج: نتایج تحلیل واریانس چند متغیره نشان داد که دو گروه در متغیر سایکوسوماتیک (59/109F=، 00/0P=)، باهم تفاوت معنادار داشتند.نتیجه‌گیری: در متغیرهای علائم سایکوسوماتیک دختران نسبت به پسران میانگین نمرات بیشتری داشتند.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: High school students, after entering adolescence and experiencing puberty, go through a highly sensitive and formative stage. At this point, the physical and psychological differences between male and female adolescents become more evident. Therefore, paying attention to the psychological effects resulting from these gender differences can help pave the way for promoting their mental health and overall well‑being. The aim of the present study was to compare psychosomatic symptoms among male and female students in the second stage of high school in Rudsar County.Methods: This study was a descriptive‑analytical research with a causal‑comparative design. The statistical population consisted of all second‑grade high school students in Rudsar County during the 2024–2025 academic year, totaling 1,958 individuals. The sample included 400 students (200 female and 200 male), selected through a two‑stage cluster random sampling method. Participants completed the Psychosomatic Symptoms Questionnaire (PSQ‑39) developed by Lacourt et al. (2013). All statistical analyses were performed using SPSS‑26 software. In the descriptive statistics section, data were analyzed using mean scores and standard deviations. In the inferential statistics section, data were analyzed using univariate and multivariate analysis of variance, and Levene’s test was used to examine the homogeneity of variances.Results: The results of the multivariate analysis of variance indicated that the two groups differed significantly in the psychosomatic variable (F = 109.59, P = 0.00).]]></abstract>
				<keyword_fa>مقایسه، علائم سایکوسوماتیک، دانش آموزان</keyword_fa>
				<keyword>Comparison, Psychosomatic, Students</keyword>
				<start_page>1580</start_page>
				<end_page>1592</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_27524.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Farima</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Dehghan Rudsari</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فریما</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فریما</middle_name_fa>
				<last_name_fa>دهقان رودسری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>120865</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of  Psychology, La.C., Islamic Azad University, Lahijan , Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه روانشناسی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Sirvan</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Asmaee Majd</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سیروان</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سیروان</middle_name_fa>
				<last_name_fa>اسمایی مجد</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>sirvanasmaeemajd@gmail.com</email>
				<code>120866</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Department of  Psychology, La.C., Islamic Azad University, Lahijan , Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه روانشناسی، واحد لاهیجان،  دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران.</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>تأثیر 6 هفته تمرین بر روی نوار گردان به همراه مصرف جنیستئین بر بیان ژن iNOS و Cdc2 در موش های بالب سی مبتلا به سرطان پستان</title_fa>
				<title>The effect of 6 weeks of treadmill training combined with genistein consumption on iNOS and Cdc2 gene expression in BalbC mice with breast cancer</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: هدف پژوهش بررسی تاثیر 6 هفته تمرین بر روی نوار گردان به همراه مصرف جنیستئین بر بیان ژن iNOS و Cdc2 در موش های بالب سی مبتلا به سرطان پستان بود.روش کار:  در این مطالعه بنیادی، تجربی که روی 40 سر موش ماده Balb/C انجام شد، بعد از القاء سرطان پستان، موش ها به صورت تصادفی به 4 گروه 10تایی موش های سرطانی، موش های سرطانی به همراه یک دوره تمرین روی نوارگردان، موش های سرطانی به همراه مصرف مکمل جنیستئین و موش های سرطانی به همراه یک دوره تمرین روی نوارگردان و مصرف مکمل جنیستئین تقسیم شدند. گاواژ مکمل خوراکی جنیستئین بین 100 الی 150 میکرولیتر، روزانه 5 روز در هفته، به مدت شش هفته اجراء گردید. تمرین روی نوارگردان با سرعت 20 متر در دقیقه، شیب صفر درصد به مدت 30 دقیقه در روز، 5 بار در هفته به مدت 6 هفته اجراء گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آنالیز واریانس دوطرفه با اندازه گیری های مکرر استفاده شد.نتایج: نتایج نشان داد اثر اصلی تمرین روی نوارگردان و اثر اصلی مصرف مکمل جنیستئین بر بیان ژن­ها در موش­های ماده Balb/C بعد از القاء سرطان پستان، از نظر آماری معنی­دار می­باشد (05/0 &gt; P).نتیجه گیری: فعالیت ورزشی و مصرف جنیستئین از طریق کاهش بیان ژن  iNOS و CDC-2 در موش های بالب سی القا شده با سرطان پستان، عملا از پیشرفت سرطان جلوگیری می کند.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: The aim of the study was to investigate the effect of 6 weeks of treadmill exercise combined with genistein on iNOS and Cdc2 gene expression in Balb/C mice with breast cancer. Methods: In this basic, experimental study, which was conducted on 40 female Balb/C mice, after induction of breast cancer, the mice were randomly divided into 4 groups of 10: cancer mice, cancer mice with a treadmill exercise period, cancer mice with genistein supplementation, and cancer mice with a treadmill exercise period and genistein supplementation. Oral gavage of genistein supplement between 100 and 150 microliters was performed, 5 days a week, for six weeks. Treadmill exercise was performed at a speed of 20 meters per minute, 0% incline for 30 minutes per day, 5 times a week for 6 weeks. Two-way analysis of variance with repeated measures was used to analyze the data.Results: The results showed that the main effect of treadmill exercise and the main effect of genistein supplementation on gene expression in female Balb/C mice after induction of breast cancer were statistically significant (P &lt; 0.05).Conclusion: Exercise and genistein intake effectively prevent cancer progression by reducing iNOS and CDC-2 gene expression in Balb/C mice induced with breast cancer.]]></abstract>
				<keyword_fa>تمرین هوازی، مکمل جنیستئین، INOS، Cdc2، موش‌های alb/c، سرطان پستان</keyword_fa>
				<keyword>Aerobic training, genistein supplementation, INOS, Cdc2, BALB/c mice, Breast Cancer</keyword>
				<start_page>1595</start_page>
				<end_page>1603</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_27393.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Seyadeh Zahra</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Hajiaghaei</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سیده زهرا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سیده زهرا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>حاجی آقایی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>120333</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Exercsie Physiology, Isl.C., Islamic Azad University, Islamshahr, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Sanaz</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mirzayan Shanjani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>ساناز</first_name_fa>
				<middle_name_fa>ساناز</middle_name_fa>
				<last_name_fa>میرزایان شانجانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>san_mir2000@yahoo.com</email>
				<code>120334</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Department of Exercsie Physiology, Isl.C., Islamic Azad University, Islamshahr, Iran (Corresponding Author)</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران  (نویسنده مسئول)</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Zohreh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Afsharmand</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>زهره</first_name_fa>
				<middle_name_fa>زهره</middle_name_fa>
				<last_name_fa>افشارمند</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>120335</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Exercsie Physiology, Isl.C., Islamic Azad University, Islamshahr, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Yaser</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Kazemzadeh</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>یاسر</first_name_fa>
				<middle_name_fa>یاسر</middle_name_fa>
				<last_name_fa>کاظم زاده</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>yaser.kazemzadeh@yahoo.com</email>
				<code>120336</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Exercsie Physiology, Isl.C., Islamic Azad University, Islamshahr, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>اثربخشی برنامه‌ی توان‌بخشی حرکتی بر مهارت‌های حرکتی و توجه کودکان دارای ناتوانی هوشی‌تحولی</title_fa>
				<title>The effectiveness of motor rehabilitation program on motor skills and attention of children with intellectual disabilities</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی برنامه‌ی توان‌بخشی حرکتی بر مهارت‌های حرکتی و توجه کودکان دارای ناتوانی هوشی‌تحولی بود. روش کار: روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی و طرح آن از نوع پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل همراه با پیگیری دو ماهه بود. از جامعه‌ آماری کودکان‌ دارای ناتوانی‌ هوشی‌ تحولی‌ (آموزش‌ پذیر) 7 تا 12 سال‌ مدارس‌ استثنایی‌ دوره‌ ابتدایی‌ شهر تهران‌ در سال‌ تحصیلی‌ 1403-1402، ابتدا از بین کودکان‌ دارای ناتوانی‌ هوشی‌ تحولی ‌(آموزش‌ پذیر) 7 تا 12 سال‌ مدارس‌ استثنایی‌ دوره‌ ابتدایی‌ شهر تهران‌ با دامنه‌ هوش‌بهر بین‌50 تا 75 به روش دردسترس 30 نفر انتخاب شدند و به شکل تصادفی ساده به دو گروه 15 نفره (آزمایش و کنترل) جایزگزین شدند. آزمون تبحر حرکتی برونینکز – اوزرتسکی (1972) بخش توجه آزمون هوشی‌ وکسلر کودکان (2003) به عنوان ابزارهای پژوهش بودند. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر تحلیل شد. نتایج: نتایج نشان داد که پس آزمون و آزمون پیگیری مهارت‌های حرکتی و توجه کودکان دارای ناتوانی هوشی‌تحولی کودکان آزمایش در پس آزمون نسبت به پیش آزمون افزایش داشته است. نتایج آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نیز نشان داد که بین گروه آزمایش و گروه کنترل از لحاظ مهارت‌های حرکتی و توجه تفاوت معنی داری وجود دارد و این تفاوت بر اثر زمان ماندگار است (0001/0p&lt; ).نتیجه گیری: از برنامه توانبخشی حرکتی در پژوهش حاضر برای ارتقاء مهارت‌های حرکتی و توجه کودکان دارای ناتوانی هوشی‌تحولی استفاده گردد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: This research aimed to determine the effectiveness of motor rehabilitation program on motor skills and attention of children with developmental disabilities.Methodology: The current research method was semi-experimental and its design was pre-test and post-test with a control group with a two-month follow-up. From the statistical population of children with developmental intellectual disability (educable) 7 to 12 years old in exceptional elementary schools in Tehran in the academic year 1402-1403, first among the children with developmental intellectual disability (educable) 7 to 12 years old in exceptional elementary school. 30 people were selected from the city of Tehran with an IQ between 50 and 75 using the available method and they were randomly assigned to two groups of 15 people (experimental and control). Bronincks-Ozertsky motor skills test (1972) and Wechsler IQ test for children (2003) were used as research tools. Data were analyzed using repeated measures analysis of variance.Results: The results showed that the post-test and the follow-up test of the motor and attention skills of children with developmental disabilities increased in the post-test compared to the pre-test. The results of the analysis of variance with repeated measurements also showed that there is a significant difference between the experimental group and the control group in terms of motor skills and attention, and this difference is permanent due to time (p&lt;0.0001).Conclusion: The motor rehabilitation program should be used in the present study to improve the motor skills and attention of children with developmental disabilities.]]></abstract>
				<keyword_fa>توان‌بخشی حرکتی، توجه، کودکان دارای ناتوانی هوشی‌تحولی، مهارت‌های حرکتی</keyword_fa>
				<keyword>motor rehabilitation, Attention, Children with intellectual disability, Motor Skills</keyword>
				<start_page>1604</start_page>
				<end_page>1616</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_26643.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Ommehleila</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Aryan</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>ام لیلا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>ام لیلا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>آریان</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mozhgan_aryan1970@yahoo.com</email>
				<code>116959</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>PhD student, Department of Psychology and Education of Exceptional Children, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Samira</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Vakili</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سمیرا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سمیرا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>وکیلی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>vakili7sa@gmail.com</email>
				<code>116960</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor, Department of Psychology and Education of Exceptional Children, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mohammadparsa</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Azizi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>محمدپارسا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>محمدپارسا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>عزیزی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mp.azizi@srbiau.ac.ir</email>
				<code>116961</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor, Department of Psychology and Education of Exceptional Children, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Maryam</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Asaseh</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مریم</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مریم</middle_name_fa>
				<last_name_fa>اساسه</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>m.asase@srbiau.ac.ir</email>
				<code>116962</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor, Department of Psychology and Education of Exceptional Children, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>تأثیر تمرینات اصلاحی، واقعیت مجازی و ترکیبی بر کنترل پاسچرال و افت ناوی در نوجوانان مبتلا به کف‌پای صاف انعطاف‌پذیر</title_fa>
				<title>The effect of corrective exercises, virtual and mixed reality on postural control and pronation in adolescents with flexible flat feet</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: کف‌پای صاف انعطاف‌پذیر، به‌عنوان یک اختلال شایع پاسچرال در اطفال، با نقص در کنترل پاسچرال و تغییر در بیومکانیک پا همراه است. علیرغم اثربخشی بالقوه تمرینات اصلاحی و تمرین با واقعیت مجازی به‌صورت مجزا، اثرات مقایسه‌ای و ترکیبی این دو روش بر کنترل پاسچرال و راستای ساختاری پا، به‌ویژه در جمعیت نوجوانان، کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. لذا تحقیق حاضر با هدف بررسی و مقایسه تأثیر یک برنامه هشت‌هفته‌ای تمرینات اصلاحی، تمرین با واقعیت مجازی و ترکیب آن‌ها بر کنترل پاسچرال و شاخص افت استخوان ناوی در دختران نوجوان مبتلا به کف‌پای صاف انعطاف‌پذیر انجام شد.روش کار: تعداد ۴۸ نفر از افراد واجد شرایط (با دامنه سنی ۱۰ تا ۱۳ سال) به‌طور تصادفی در یکی از چهار گروه ۱۲ نفره شامل: ۱) تمرینات اصلاحی (بر اساس پروتکل آکادمی ملی طب ورزش آمریکا)، ۲) تمرین با واقعیت مجازی (با استفاده از دستگاه Nintendo Wii Fit)، ۳) تمرین ترکیبی و ۴) گروه کنترل، قرار گرفتند. مداخلات به مدت هشت هفته و هر هفته سه جلسه اجرا شد. متغیرهای اصلی پژوهش شامل تعادل ایستا (آزمون اصلاح‌شده لک‌لک)، تعادل پویا (آزمون تعادلY) و شاخص افت ناوی بود که در دو مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون اندازه‌گیری شدند. به‌منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها، از آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون ناپارامتریک کروسکال-والیس همراه با تصحیح بونفرونی برای مقایسه‌های زوجی استفاده شد.نتایج: هر سه گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل، بهبود معناداری را در هر دو شاخص کنترل پاسچرال ایستا و پویا نشان دادند (05/0&gt;P). در این میان، گروه تمرین ترکیبی بیشترین اندازه اثر را در بهبود تعادل پویا داشت (66/0 =η²). با وجود این، کاهش معنادار در شاخص افت ناوی (به‌عنوان نشانه‌ای از بهبود ساختاری قوس کف پا) تنها در گروه‌های تمرینات اصلاحی و تمرین ترکیبی مشاهده شد (001/0=P). گروه واقعیت مجازی، علی‌رغم تأثیر مثبت بر بهبود تعادل، تغییر معناداری در ساختار پا ایجاد نکرد (05/0&lt;P).نتیجه‌گیری: مرینات اصلاحی و تمرین با واقعیت مجازی هر دو در بهبود کنترل پاسچرال نوجوانان مبتلا به کف‌پای صاف انعطاف‌پذیر مؤثر هستند؛ با این حال، دستیابی به اصلاح ساختاری معنادار در قوس کف پا مستلزم به‌کارگیری تمرینات هدفمند و تحمل‌کننده وزن نظیر پروتکل آکادمی ملی طب ورزش است. رویکرد تمرینی ترکیبی، جامع‌ترین مزایای عملکردی را در پی دارد. به‌منظور مدیریت بهینه این عارضه، به متخصصان بالینی توصیه می‌شود از رویکرد توانبخشی چندوجهی استفاده کنند که تلفیقی از اصلاح بیومکانیکی و بهبود عملکردهای حسی-حرکتی باشد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[]]></abstract>
				<keyword_fa>کف پای صاف انعطاف‌پذیر، کنترل پاسچرال، واقعیت مجازی، تمرینات اصلاحی، شاخص افت ناوی، نوجوانان</keyword_fa>
				<keyword></keyword>
				<start_page>1617</start_page>
				<end_page>1628</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_27502.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Abed</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mahdiye</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مهدیه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مهدیه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>عابد</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mahdiyeh.abed72@gmail.com</email>
				<code>120781</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Master's degree in Pathology and Corrective Exercises, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, Azad University, Science and Research Branch, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>کارشناسی ارشد آسیب‌شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی ، دانشگاه ازاد واحد علوم و تحقیقات ،تهران،  ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hadi</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Miri</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>هادی</first_name_fa>
				<middle_name_fa>هادی</middle_name_fa>
				<last_name_fa>میری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>hd.miri@aut.ac.ir</email>
				<code>120782</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Associate Professor Department of Sport Sciences and Health , Amirkabir University of Technology, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار، گروه علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mina</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Haghighi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مینا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مینا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>حقیقی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>minahaghighi@shahroodut.ac.ir</email>
				<code>120783</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor Department of Physical Education and Sport Sciences, faculty of physical education, Shahrood University of Technology, Shahrud, Semnan,Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار آسیب شناسی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده تربیت بدنی دانشگاه صنعتی شاهرود ،شاهرود ، سمنان</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>خلاصه سیاستی راهنمای مصاحبه تلفنی در مطالعات زیست‌پزشکی</title_fa>
				<title>Policy Brief
A Guideline for Telephone Interviews in Biomedical Studies</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[با توجه به کاربرد روزافزون مصاحبه تلفنی در گردآوری داده‌ های پژوهش‌های زیست‌پزشکی و فقدان منبعی اختصاصی در این زمینه، دستورالعملی توسط کمیته اخلاق در پژوهش دانشگاه علوم پزشکی مشهد تدوین شده است. این دستورالعمل با هدف ارائه چارچوبی علمی و اخلاقی برای پژوهشگران، مبتنی بر بهترین شواهد و قوانین جاری کشور تهیه شده است. الزامات این دستورالعمل در سه مرحله پیش، حین و پس از مصاحبه تبیین شده است. مرحله پیش از مصاحبه شامل اطلاع‌ رسانی، تهیه متن مکالمه و آموزش مصاحبه‌ کنندگان است. مرحله حین مصاحبه بر حفظ محرمانگی، رعایت ویژگی‌ های اخلاقی و فنی مصاحبه‌ کننده و مدیریت صحیح مکالمه تأکید دارد. مرحله پس از مصاحبه نیز به بررسی مستندات، تحلیل داده‌ ها و نحوه نگهداری و امحای اسناد مطابق با مقررات وزارت بهداشت اختصاص دارد. رعایت این دستورالعمل برای تمامی پژوهش‌ هایی که از مصاحبه تلفنی استفاده می‌کنند، توصیه می شود.کلید واژه ها: مصاحبه تلفنی، راهنمای مصاحبه، زیست پزشکی]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[As telephone interviews become increasingly used for data collection in biomedical research, the Research Ethics Committee of Mashhad University of Medical Sciences has developed a guideline to address this need. This guideline provides a scientific and ethical framework for researchers, based on the best available evidence and current laws. The guideline is divided into three stages: before, during, and after the interview. Pre-Interview Stage: This stage focuses on informing participants, preparing the conversation transcript, and training the interviewers. Interview Stage: During the interview, it is crucial to maintain confidentiality, uphold ethical and technical standards, and effectively manage the conversation. Post-Interview Stage: After the interview, the focus shifts to reviewing documentation, analyzing data, and ensuring the proper storage and destruction of documents in compliance with the regulations set by the Ministry of Health. Adhering to this guideline is suggested for all studies that involve telephone interviews.Keywords: telephone interview, interview guide, telephone-based data collection instructions]]></abstract>
				<keyword_fa>مصاحبه تلفنی، راهنمای مصاحبه، زیست پزشکی</keyword_fa>
				<keyword>telephone interview, interview guide, Biomedicine</keyword>
				<start_page>1629</start_page>
				<end_page>1633</end_page>
				<web_url>https://mjms.mums.ac.ir/article_27632.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Sadegh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Jafarzadeh</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>صادق</first_name_fa>
				<middle_name_fa>صادق</middle_name_fa>
				<last_name_fa>جعفرزاده</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>jafarzadehs@mums.ac.ir</email>
				<code>121371</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Audiology, School of Paramedical and rehabilitation Sciences, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار گروه شنوایی شناسی،دانشکده علوم پیراپزشکی و توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Majid</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Khadem-Rezaiyan</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مجید</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مجید</middle_name_fa>
				<last_name_fa>خادم رضاییان</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>majidrezaiyan@yahoo.com</email>
				<code>121372</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Medical Sciences Education Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.|Associate Professor, Department of Community Medicine, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران|دانشیار گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article>
			</articleset>
			</journal>