مقایسه تأثیر رویکردهای یادگیری مبتنی بر حل مسئله، مسئولیت شخصی–اجتماعی و الگوی ترکیبی بر تعهد ورزشی، انسجام تیمی بسکتبالیست‌های نوجوان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری رفتار حرکتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه ازاد اسلامی، تهران، ایران

2 گروه رفتار حرکتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 گروه رفتار حرکتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

چکیده

مقدمه: هدف پژوهش حاضر، مقایسه تأثیر رویکردهای یادگیری مبتنی بر حل مسئله، مسئولیت شخصی–اجتماعی و الگوی ترکیبی آن‌ها بر تعهد ورزشی و انسجام تیمی بسکتبالیست‌های نوجوان بود.
روش کار: این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و گروه های کنترل و تجربی بود. 80 بازیکن دختر نوجوان بسکتبال شهر اصفهان به‌صورت در دسترس انتخاب و به‌طور تصادفی در چهار گروه حل مسئله، مسئولیت شخصی–اجتماعی، ترکیبی و کنترل جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تعهد ورزشی، پرسشنامه انسجام تیمی بود. مداخله آموزشی در سه گروه تمرینی طی 12 جلسه اجرا شد و گروه کنترل تمرینات معمول خود را ادامه داد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون t همبسته و تحلیل کوواریانس در سطح معنی‌داری 05/0 تحلیل شد.
نتایج: نتایج نشان داد هر سه رویکرد آموزشی در مقایسه با گروه کنترل، موجب افزایش معنادار در تعهد ورزشی و انسجام تیمی شدند و بیشترین میزان بهبود در هر دو متغیر در گروه ترکیبی مشاهده گردید (001/0>p).
نتیجه‌گیری: به‌طور کلی، نتایج حاکی از آن است که به‌کارگیری رویکردهای فعال، به‌ویژه الگوی ترکیبی، می‌تواند مؤلفه‌های روان‌شناختی نوجوان را ارتقا دهد.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Comparing the effects of problem-based learning approaches, personal-social responsibility, and a hybrid model on sports commitment and team cohesion in adolescent basketball players

نویسندگان [English]

  • Samira Asadi 1
  • Negar Arazash 2
  • Keyvan Molla-Norouzi 3
  • Zahra Entazari 2
1 Department of Motor Behavior, ct.c., Islamic Azad University, Tehran, Iran. (Corresponding Author)
2 Department of Motor Behavior, ct.c., Islamic Azad University, Tehran, Iran
3 Department of Motor Behavior, SR.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran
چکیده [English]

Introduction: The aim of the present study was to compare the effects of learning approaches based on problem solving, personal-social responsibility, and their combined model on sports commitment and team cohesion of adolescent basketball players.
Methods: This quasi-experimental study was conducted with a pre-test, post-test, and control and experimental groups. 80 adolescent female basketball players from Isfahan were selected conveniently and randomly assigned to four groups: problem solving, personal-social responsibility, combined, and control. The research tools included a sports commitment questionnaire and a team cohesion questionnaire. The educational intervention was implemented in three training groups over 12 sessions, and the control group continued its usual training. The data were analyzed using descriptive statistics, paired t-test, and analysis of covariance at a significance level of 0.05.
Results: The results showed that all three educational approaches caused a significant increase in sports commitment and team cohesion compared to the control group, and the greatest improvement in both variables was observed in the combined group (p<0.001).
Conclusion: In general, the results indicate that the use of active approaches, especially the mixed model, can improve the psychological components of adolescents.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Sport Commitment
  • Team Cohesion
  • Problem-Based Learning
  • Personal-Social Responsibility Approach
  • Basketball
مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
دوره 67، شماره 6
بهمن-اسفند1403
بهمن و اسفند 1403
صفحه 1709-1805

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار