بررسی اثر بخشی تئاتر درمانی بر سلامت عمومی زنان نابارور

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای تخصصی روانشناسی، گروه مشاوره و روانشناسی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران

2 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران

چکیده

مقدمه
ناباروری با طیف گسترده آسیب‎های روان شناختی شامل کاهش کیفیت زندگی، عزت نفس، رضایت جنسی، عاطفی و اجتماعی، افزایش سطح تنیدگی، اضطراب، افسردگی، مشکلات زناشویی و... همراه است از جمله روش‎هایی که می‎توان در زمینه درمان معضلات و مشکلات روحی و روانی به کار گرفت" هنر درمانی" است. هدف پژوهش حاضر، تعیین اثر بخشی تئاتر درمانی بر سلامت عمومی زنان نا بارور می‎باشد.
روش کار
پژوهش اضر از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی شده با گروه کنترل می‎باشد. جهت انتخاب حجم نمونه از بین مراکز بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مرکز ثامن انتخاب و به صورت در دسترس 30 نفر از زنان نابارور اولیه در فاصله سنی 49-18 سال در محدوده زمانی مهر تا آذر سال 1395 انتخاب و به صورت گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش (15) و کنترل (15)انتساب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ و هیلر بوده که توسط دو گروه تکمیل گردید. جهت گروه آزمایش 8 جلسه تئاتر درمانی اجرا شده و پس از پایان جلسات مجددا پرسشنامه جهت دو گروه اجرا گردید، جهت تجزیه و تحلیل داده‎ها از روش آماری تحلیل کوواریانس چند متغیره استفاده شد و توسط نرم افزار آماری spss نسخه 21 مورد محاسبه قرار گرفت.
نتایج
با توجه به اینکه در پرسشنامه سلامت عمومی بالا بودن نمرات سه خرده آزمون علائم جسمانی، اضطراب و اختلال خواب و افسردگی شدید و پائین بودن نمره خرده آزمون اختلال در کارکرد اجتماعی دال بر بیماری است، داده‎های گروه آزمایش میانگین در برخی خرده مقیاس‎های اول، کاهش یافته (53/11،3/10، 7/14) و در خرده مقیاس اختلال در کارکرد اجتماعی (13) افزایش یافته است که می‎تواند نشان دهنده اثر بخشی احتمالی متغیر مستقل (تئاتر درمانی) بر سلامت عمومی افراد گروه آزمایش (زنان نابارور) باشد. در حالی که در گروه کنترل میانگین‎ها در سه خرده مقیاس اول (4/14، 14، 5/13)افزایش داشته و در خرده مقیاس اختلال در کارکرد اجتماعی (12) کاهش داشته است. نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیره (05/0< p)نشان داد که فرضیه اصلی پژوهش ما مبنی بر اثر بخشی تئاتر درمانی بودو  سلامت عمومی زنان نابارور معنادار بوده است.
نتیجه گیری  
تئاتر درمانی روش مناسبی جهت افزایش سلامت عمومی زنان نابارور بودهو باعث کاهش  علائم جسمانی، اضطراب و اختلال خواب و اختلال در کارکرد اجتماعی و افسردگی شدید آن‏ها شده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The effect of theater therapy on general health of infertile women

نویسندگان [English]

  • Hamideh Samadi 1
  • Effat Shirazi 1
  • Negar Esfehani 2
1 PhD Student of Psychology, Department of Counseling and Psychology, Bojnourd Branch, Islamic Azad University, Bojnourd, Iran
2 Master of Clinical Psychology, Karaj Branch, Islamic Azad University, Karaj, Iran
چکیده [English]

Abstract
Introduction: Infertility with a wide range of psychological disorders including decreased quality of life, self-esteem, sexual, emotional and social satisfaction, increased levels of stress, anxiety, depression, anger, low self-esteem, inadequacy, sexual dysfunction, and associated marital problems. Art therapy is one of the methods that can be used to treat mental health problems. The purpose of this study was to determine the effect of theater therapy on general health of infertile women.
Materials & Methods: This study is a randomized clinical trial with control group. To select the sample size from health centers of Mashhad University of Medical Sciences, Samen center was selected and available among 30 primary infertile women aged 18-49 years from October to December 2016 and randomly assigned in two Experimental group (15) and control (15) were assigned. The research tool was Goldberg and Hiller General Health Questionnaire which was completed by two groups. The experimental group performed 8 sessions of theatrical therapy and then after the sessions the questionnaire was again administered to the two groups. Multivariate analysis of covariance was used to analyze the data and was calculated by SPSS software.
Results: Considering that in the General Health Questionnaire the high scores of the three subscales of physical symptoms, anxiety and sleep disorder and severe depression and the low score of social dysfunction subscale indicate disease, the data of the experimental group mean in some subscales. The first scales decreased (11.3 / 10.3, 14.7) and increased in the social dysfunction subscale which may indicate the potential impact of an independent variable (theater therapy) on public health. Persons in the experimental group (infertile women). Whereas in the control group the averages increased in the first three subscales (14.4, 14, 13.5) and decreased in the social dysfunction subscale .
The results of multivariate analysis of covariance (p <0.05) showed that the main hypothesis of our research was that the effect of theater therapy on general health of infertile women was significant.
Conclusion: Theater therapy is an appropriate way to increase the general health of infertile women and reduce physical symptoms, anxiety and sleep disorders and social dysfunction and severe depression.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Theater Therapy
  • General Health
  • Infertile Women