مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

چکیده مقدمه
استافیلوکوکوس اورئوس یک عامل بیماریزای فرصت طلب بوده و اغلب بیماری بدون علامت ایجاد می کند. سویه های بیمارستانی مقاوم به متی سیلین  (MRSA)، پاتوژن های خطرناکی هستند که به اغلب آنتی بیوتیک های رایج مقاوم شده و میتوانند درمان اختصاصی بیماری را به چالش بکشند. هدف از این مطالعه بررسی فراوانی و الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی سویه های  MRSAدر بیمارستان امام رضا (ع) مشهد میباشد.
روش کار
این مطالعه توصیفی- تحلیلی از فروردین ماه 1392 تا شهریور ماه 1394 انجام شد. تعیین هویت سویه های MRSA  به روش فنوتیپی انجام شد. بررسی الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی جدایه های  MRSA با روش انتشار دیسک در مقابل 8 آنتی بیوتیک بر اساس پروتکل CLSI انجام گردید. داده ها با نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل گردید.
نتایج
در این مطالعه، از مجموع 7335 باکتری جدا شده از بیماران بستری در بیمارستان امام رضا (ع) مشهد، 925 (6/12 %) سویه استافیلوکوکوس اورئوس در بیماران تشخیص داده شد. فراوانی MRSA 382 (7/41 %)  مورد بود. بیشترین جدایه های MRSA از نمونه های کشت خون و زخم جداسازی گردید. بیشترین فراوانی MRSA از بخش های اورژانس عدالتیان، داخلی، سوختگی و قلب گزارش شد.
نتیجه گیری
شیوع MRSA می تواند ناشی از بستری شدن طولانی مدت بیماران در بخش و استفاده بیشتر از حد از آنتی بیوتیک ها به منظور درمان عفونت باشد. در نتیجه نظارت بیشتر و همچنین گسترش شیوه های صحیح و نتیجه بخش کنترل عفونت در این بخش ها لازم و ضروری به نظر می رسد.

چکیده مقدمه اسینتوباکتر بومانی، یک باکتری گرم منفی فرصت طلب، به دلیل توانایی بقای بالا و همچنین استعداد دریافت مقاومت به آنتی‌بیوتیک‌های مختلف، امروزه به عنوان یک تهدید در عفونت‌های بیمارستانی به ویژه بخش‌های مراقبت ویژه تلقی می‌شود. تاکنون گزارش‌های محدودی درباره الگوهای حساسیت جدایه‌های بالینی اسینتوباکتر بومانی مقاوم به چند دارو به ویژه مقاومت به کارباپنم، از بیمارستان‌های مختلف ایران به ویژه شهر مشهد وجود دارد. روش کار در این مطالعه 54 سویه اسینتوباکتر بومانیمقاوم به چند دارو از بخش مرجع سوختگی بیمارستان امام رضا (ع) طی مهر ماه تا اسفند ماه 1392 جمع آوری شدند. آزمون حساسیت به آنتی‌بیوتیک به روش کربی- بائر برای هر جدایه انجام شد. فراوانی ژن‌های مختلف مسئول مقاومت به کارباپنم ها با استفاده از روش PCR بر روی هر جدایه بررسی شد. نتایج میزان مقاومت به آنتی‌بیوتیک‌های آزموده شده بیش از 95% بود. به علاوه این مطالعه شیوع بالای ژن های blaVIM،blaIMP ،blaTEM ،blaADC ، OXA-Like23، OXA-Like24،OXA-Like51، OXA-Like58 وIS_Aba1 ، را نشان می‌دهد که مقاومت به عوامل آنتی‌بیوتیکی کلاس‌ بتالاکتام را واسطه‌گری می‌کنند. نتیجه گیری این نتایج نشان می‌دهد که تمامی جدایه‌ها به آنتی‌بیوتیک های مهم بالینی در کلاس بتالاکتام که در درمان عفونت های این باکتری کاربرد دارند، مقاوم بوده‌اند. این نتایج مطالعات بیشتر بر روی تجویز منطقی دارو در درمان اسینتوباکتر بومانی را پیشنهاد می دهد.