مقایسه اثر بخشی روشهای رژیم درمانی و تحریک مستقیم مغزی برکاهش ولع مصرف غذا

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روانشناسی،دانشکده روانشناسی،واحد زرند،دانشگاه آزاد اسلامی،کرمان،ایران.

2 استاد گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه ظباظبایی،تهران، ایران

3 استاد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

4 استادیار، گروه روانشناسی تربیتی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران .

10.22038/mjms.2022.20147

چکیده

مقدمه: ولع خوردن، یک عامل قوی در بروز چاقی محسوب می شود. شواهد علمی جدید نشان می دهد که تغییرات در تحریک پذیری قشر مغز توسط تحریک کاتدی و آندی می تواند در کاهش میزان ولع خوردن موثر باشد. هدف این پژوهش مقایسه اثر بخشی هر یک از روشهای رژیم درمانی و تحریک مستقیم مغز بر کاهش ولع مصرف غذا بوده است.                                                                                         روش پژوهش: 30 نفر از زنان مراجعه کننده به کلینیک درمان چاقی رسول اکرم، به دو گروه آزمایش(گروه تحت درمان با تحریک مستقیم مغز و گروه تحت درمان با روش رژیم درمانی) و یک گروه کنترل تحریک مستقیم مغزی(شم) تقسیم شدند. ابتدا از نظر متغییرهای دموگرافیک مورد بررسی قرار گرفتند و سپس پرسشنامه ولع خوردن(FCQ) را پرکردند و به مدت 10 جلسه طی دو هفته در معرض روشهای آزمایشی قرار گرفتند و در پایان دوره درمان هر سه گروه مجددا پرسشنامه ولع خوردن را پرکردند.                                                                              ببحث: :نتایج پژوهش نشان داد که؛ روش تحریک مستقیم مغز به شکل معنا داری نمرات پرسشنامه ولع خوردن را کاهش دادند اما روش رژیم درمانی نتوانست تغییر معناداری در کاهش نمرات پس آزمون پرسشنامه ولع خوردن ایجاد نماید.                                                                         . نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش، به نظر می رسد می توان از روش تحریک مستقیم مغز  در کاهش ولع خورد استفاده نمود.    

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Comparison of the Effectiveness of tDCS and dietary on reducing food craving

نویسندگان [English]

  • Azadeh Moradzadeh 1
  • Ahmad Borjali 2
  • Fariborz Dortaj 3
  • Amanolah Soltani 4
1 PhD Student in Psychology, Faculty of Psychology, Zarand Branch, Islamic Azad University, Kerman, Iran.
2 Professor, Department of Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Allameh Zabazbaei University, Tehran, Iran
3 Professor, Department of Educational Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Allameh Tabatabai University, Tehran, Iran
4 Assistant Professor, Department of Educational Psychology, Kerman Branch, Islamic Azad University, Kerman, Iran.
چکیده [English]

Introduction: Food Craving is a strong factor in the development of obesity. some new evidences suggest that changes in cortical irritability cathode and anode could be effective in reducing food craving. The aim of this research ,Comparison of the Effectiveness of tDCS and dietary on reducing food craving .
Methods: 30 women with level one and two obesity volunteer from Ra,clinic were assigned to one control (Sham t DCS) and two experimental (t DCS and dietary method) groups. All participants age, height, weight and physical and psychological disorders were recorded. Then they completed Food Craving Questionnaire(FCQ) before and after the treatment. They received 10 treatment session based on the plane of the group they were in.
Results: The result of Covariance Analysis showed that tDCS method reduced the score of FCQ questionnaire in obese women. We didn't see any significant change in FCQ ' post test results in group who received food dietary.
Conclusion: According to the results of this research it seems that we can use tDCS to reduce craving

کلیدواژه‌ها [English]

  • Obesity
  • Food craving
  • Brain stimulation