مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

تاثیر تمرینات تناوبی بر رهایی گلوکز کبدی با تاکید بر بیانFOXO1 در هپاتوسیت های رت های دیابتی نوع 2

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساوه، ساوه، ایران
چکیده
مقدمه: علیرغم مطالعات متعدد در خصوص درمان دیابت نوع 2، مطالعات کمی با هدف اثر تمرین ورزشی بر مولفه های متابولیکی یا ژنتیکی موثر بر رهایی گلوکز کبدی در این بیماران پرداخته اند. در مطالعه حاضر، هدف تعیین اثر تمرینات تناوبی بر بیان کبدیFOXO1 همچنین گلوکز ناشتا و هموگلوبین گلیکوزیله در رت های چاق دیابتی نوع 2 است.
روش کار: برای این منظور، دیابت نوع 2 توسط 8 هفته رژیم غذایی پرچرب و تزریق درون صفاقی STZ (25 میلگیرم بر کیلوگرم) به 14 سر رت نر ویستار القا شد و سپس به گروه های کنترل(7 = n) و تناوبی(7 = n) تقسیم شدند. رت های گروه تناوبی یک دوره تمرینات تناوبی 6 هفته ای را به تعداد 5 جلسه در هفته کامل کردند و گروه کنترل در تمرین شرکت نداشتند. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، گلوکز ناشتا، انسولین سرم، هموگلوبین گلیکوزیله و بیانFOXO1 در سلول های کبدی اندازه گیری شده و توسط آزمون تی مستقل بین گروه ها مقایسه شدند.
نتایج: تمرینات تناوبی به کاهش معنی دار بیانFOXO1 در سلول های کبدی نسبت به گروه کنترل منجر شد(023/0 = p). علاوه بر این، تمرینات تناوبی به کاهش معنی دار گلوکز(001/0 = p)، هموگلوبین گلیکوزیله(008/0 = p) و افزایش معنی دار انسولین سرم(001/0 = p) نسبت به گروه کنترل منجر شد.
نتیجه گیری: بر پایه این نتایج، بهبود گلوکز ناشتا و هموگلوبین گلیکوزیله پس از تمرینات تناوبی را شاید بتوان به کاهش بیان کبدی FOXO1 یا افزایش انسولین سرم در پاسخ به این شیوه تمرینی نسبت داد.
کلیدواژه‌ها
موضوعات

عنوان مقاله English

The effect of 6 weeks interval training on hepatic glucose release with emphasis on hepatocytes FOXO1 expression in type 2 diabetes rats

نویسندگان English

Mehradad Shariati
Mojtaba Eizadi
Davood Khorshidi
Department of Exercise physiology, Sav.C., Branch, Islamic Azad University, Saveh, Iran
چکیده English

Introduction: Despite numerous studies regarding type 2 diabetes (T2D) treatment, few studies have prospectively examined the effect of exercise training on metabolic or genetic components affecting hepatic glucose release in this patients. This study aimed to assess the effect of interval training on hepatocytes FOXO1 expression as well fasting glucose and hemoglobin glycolysis (HbA1C) in obese rats with T2D.
Methods: For this purpose, T2D induced by 8 weeks high fat diet and intraperitoneal STZ injection (25 mg/kg) in 14 males wistar rats and then were divided into control (n=7) or interval (n=7) groups. Interval subjects were completed a 6 weeks interval training (5 times/weekly) and control group remained no training. 48 hours after lasting exercise session, fasting glucose, serum insulin, HbA1c and hepatocytes FOXO1 expression were measured and compared by independent t test between groups.
Results: Interval training resulted in significant decrease in hepatocytes FOXO1 expression compared to control group (p=0.023). In addition, interval training led to significant decrease in fasting glucose (p=0.001) and HbA1C (p=0.008) and significant increase in serum insulin (p=0.001) compared to control group.
Conclusion: Based on this data, improving in fasting glucose and HbA1c following interval training may be attributed in decreased hepatocytes FOXO1 expression or increased serum insulin in response in this training method.

کلیدواژه‌ها English

Type 2 diabetes
Interval training
Hepatic glucose release
Gene expression