مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

محدودیت‌های کاربرد TI-RADS پس از ابلیشن با امواج رادیوفرکانسی در ندول‌های خوش‌خیم تیروئید: تغییرات سونوگرافیک شبه‌بدخیم و چالش‌های تشخیصی ـ یک مقاله مروری روایتی

نوع مقاله : مقاله مروری

نویسنده
گروه رادیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
چکیده
ابلیشن با امواج رادیوفرکانسی (RFA) یکی از روش‌های کم‌تهاجمی برای درمان ندول‌های خوش‌خیم تیروئید است که با علائم بالینی همراه هستند. بااین‌حال، تغییرات بافتی ناشی از این روش ممکن است پس از درمان، نمای سونوگرافیک ندول را به‌گونه‌ای تغییر دهند که شبیه ویژگی‌های مشکوک به بدخیمی در ندول‌های درمان‌نشده باشد. این مقاله مروری روایتی انتقادی، محدودیت‌های کاربرد سامانه گزارش‌دهی و داده‌های تصویربرداری تیروئید کالج رادیولوژی آمریکا (ACR TI-RADS) را پس از RFA بررسی می‌کند و به تغییرات ویژگی‌های سونوگرافیک، افزایش رده‌بندی خطر، باقی‌ماندن بافت زنده، رشد مجدد ندول و چالش‌های تشخیصی ناشی از این تغییرات می‌پردازد. نتایج دو مطالعه مشاهده‌ای که به‌طور مستقیم تغییرات رده‌بندی خطر را پس از RFA بررسی کرده‌اند، نشان می‌دهد که با وجود کاهش قابل‌توجه حجم ندول‌ها، ویژگی‌های سونوگرافیک آن‌ها ممکن است به سمت رده‌های مشکوک‌تر تغییر کند. در یکی از این مطالعات، درصد ندول‌های طبقه‌بندی‌شده در رده‌های TR4 و TR5 از 1/40 به 1/70 درصد افزایش یافت و در مطالعه دیگر، میانگین عددی رده TI-RADS از 04/3 به 25/4 رسید. این تغییرات عمدتاً با کاهش اکوژنیسیته و ظهور کانون‌های اکوژن همراه بودند؛ درحالی‌که تغییرات حاشیه و شکل ندول با فراوانی کمتری مشاهده شدند. بااین‌حال، افزایش رده TI-RADS لزوماً به معنای افزایش خطر واقعی بدخیمی نیست و نمی‌توان آن را معادل تشخیص بدخیمی با تأیید بافت‌شناختی یا دلیلی برای تعیین نرخ مثبت کاذب دانست. مطالعات آسیب‌شناسی نشان داده‌اند که پس از RFA تغییراتی مانند نکروز، هیالینیزاسیون، التهاب و فیبروز در بافت ندول رخ می‌دهد؛ اما ارتباط مستقیم و اختصاصی هر یک از این تغییرات با یافته‌های سونوگرافیک هنوز به‌طور قطعی مشخص نشده است. از سوی دیگر، پژوهش‌هایی که حجم بافت زنده باقی‌مانده، سونوگرافی داپلر و سونوگرافی با ماده حاجب را بررسی کرده‌اند، بیشتر بر پیش‌بینی رشد مجدد ندول یا نیاز به درمان مجدد متمرکز بوده‌اند و شواهد مستقیمی درباره تشخیص بدخیمی ارائه نمی‌کنند. بنابراین، تفسیر یافته‌های سونوگرافیک پس از RFA باید با درنظرگرفتن میزان اطمینان از خوش‌خیم‌بودن ندول پیش از درمان، اطلاعات مربوط به ابلیشن، تغییرات سونوگرافیک در بررسی‌های متوالی، محل بافت زنده باقی‌مانده، وضعیت خون‌رسانی و سیر بالینی بیمار انجام شود. در نهایت، برای تعیین اعتبار معیارهای متداول ACR TI-RADS در ارزیابی ندول‌های تیروئید پس از ابلیشن، انجام مطالعات آینده‌نگر و چندمرکزی با روش‌های تصویربرداری استاندارد، ارزیابان مستقل، معیارهای مرجع تشخیصی مناسب و پیگیری طولانی‌مدت ضروری است.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

Limitations of Applying TI-RADS After Radiofrequency Ablation for Benign Thyroid Nodules: Malignancy-Mimicking Sonographic Changes and Diagnostic Challenges—A Narrative Review

نویسنده English

Amirreza Montasheri
Department of Radiology, School of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran
چکیده English

Radiofrequency ablation (RFA) is a minimally invasive procedure for treating benign thyroid nodules that present with clinical symptoms. However, the tissue alterations induced by this procedure can modify the sonographic appearance of a nodule post-treatment, causing it to resemble features suggestive of malignancy found in untreated nodules. This critical narrative review examines the limitations of applying the American College of Radiology Thyroid Imaging Reporting and Data System (ACR TI-RADS) following RFA. It addresses shifts in sonographic features, an escalation in risk stratification, the persistence of viable tissue, nodule regrowth, and the diagnostic challenges arising from these changes. Findings from two observational studies that specifically investigated changes in risk stratification following RFA indicate that, despite a significant reduction in nodule volume, the sonographic features may shift toward categories associated with a higher suspicion of malignancy. In one of these studies, the proportion of nodules classified as TR4 or TR5 increased from 40.1% to 70.1%, while in the other, the mean TI-RADS category score rose from 3.04 to 4.25. These changes were primarily characterized by decreased echogenicity and the emergence of echogenic foci, whereas alterations in nodule margins and shape were observed less frequently. However, an increase in the TI-RADS category does not necessarily imply a higher actual risk of malignancy; it cannot be equated to a histologically confirmed diagnosis of malignancy, nor can it serve as a basis for determining the false-positive rate. Pathological studies have shown that changes such as necrosis, hyalinization, inflammation, and fibrosis occur within the nodule tissue following radiofrequency ablation (RFA); however, the specific, direct correlation between each of these changes and sonographic findings has not yet been definitively established. Furthermore, research investigating the volume of residual viable tissue, Doppler ultrasound, and contrast-enhanced ultrasound has primarily focused on predicting nodule regrowth or the need for retreatment, rather than providing direct evidence regarding the diagnosis of malignancy. Consequently, the interpretation of sonographic findings post-RFA must account for several factors: the level of confidence regarding the benign nature of the nodule prior to treatment, details concerning the ablation procedure, the evolution of sonographic features during serial follow-ups, the location of any residual viable tissue, the vascularity status, and the patient's clinical course. Ultimately, to validate the applicability of the standard ACR TI-RADS criteria for assessing thyroid nodules following ablation, prospective, multicenter studies are required—incorporating standardized imaging protocols, independent reviewers, appropriate diagnostic reference standards, and long-term follow-up.

کلیدواژه‌ها English

Thyroid nodule
radiofrequency ablation
ultrasound
risk assessment
diagnostic imaging.