بررسی اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیک بر اضطراب و نشخوار فکری بیماران افسرده

نویسندگان

1 گروه روانشناسی عمومی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد

2 استاد یار روانشناسی، هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد

چکیده

مقدمه
 رفتار درمانی دیالکتیک از درمان های موج سومی می باشد که اثربخشی آنها در دامنه ای از اختلالات روانی مورد آزمون قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیک بر اضطراب و نشخوار فکری بیماران افسرده است.
روش کار
روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با دوگروه (آزمون و گواه) بود. جامعه آماری شامل کارکنان ناجا مراجعه کننده به واحد مشاوره بیمارستان ثامن الائمه مشهد در سال 1397 بود که به روش نمونه گیری در دسترس 27 نفر از افراد افسرده طبق نمره برش14 در پرسشنامه افسردگی بک (BDI-II) و نمره مساوی یا بالاتر از 16 در پرسشنامه اضطراب بک (BAI)انتخاب و به صورت  تصادفی در دو گروه، رفتار درمانی دیالکتیک 13 نفر و گواه 15 نفر قرار گرفتند. پرسشنامه اضطراب بک (1993) و مقیاس پاسخ نشخوار فکری (1991) قبل از درمان روی هر دوگروه اجرا گردید. سپس رفتار درمانی دیالکتیک به شیوه گروهی در هشت جلسه و طی چهار هفته بر روی گروه آزمایش بر اساس راهنمای درمانی اجرا شد و گروه گواه هیچ درمانی دریافت نکردند. در خاتمه،دو گروه، مقیاس های پژوهش را تکمیل نمودند. ارزیابی پیگیری نیز سه ماه پس از اتمام درمان صورت گرفت.
نتایج
برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر استفاده شد. یافته ها نشان می دهد که رفتاردرمانی دیالکتیک در کاهش میزان اضطراب و نشخوار فکری تأکید داشته اند و بهبودی مشاهده شده در گروه آزمایش در پیگیری سه ماهه نیز حفظ شده بود.
نتیجه گیری  
به این ترتیب یافته های پژوهش حاضر نشان دهنده اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیک در بهبودی نشخوار فکری آسیب شناسانه و کاهش میزان اضطراب بیماران افسرده هستند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The effectiveness of dialectical behavior therapy on anxiety and rumination in depressed patients

نویسندگان [English]

  • Ali Taheri Daghiyan 1
  • Mahdi Qasemi Motlagh 2
  • Hossein Mehdian 2
1 Department of General Psychology, Bojnourd Branch, Islamic Azad University, Bojnourd
2 Assistant Professor of Psychology, Faculty of Islamic Azad University, Bojnourd Branch
چکیده [English]

Abstract
Introduction: Dialectical behavior therapy is one of the third wave treatments whose effectiveness in a range of mental disorders has been tested. The purpose of this study was to evaluate the effectiveness of dialectical behavior therapy on anxiety and rumination in depressed patients.
Materials & Methods: The research method was quasi-experimental with pretest-posttest design with two groups (test and control). The statistical population consisted of Naja staff referred to the consulting unit of Mashhad Samen Alaemeh Hospital in Mashhad in 1397, using a convenience sampling method of 27 depressed individuals with a cut-off score of 14 on the Beck Depression Inventory (BDI-II) and a score of equal to or above 16 in The Beck Anxiety Inventory (BAI) was selected and randomly divided into two groups: dialectical behavior therapy of 13 subjects and control of 15 subjects. Beck Anxiety Questionnaire (1993) and Rumination Response Scale (1991) were administered to both groups before treatment. Then, dialectical behavioral group therapy was administered to the experimental group based on the therapeutic guidelines in eight sessions for four weeks and the control group received no treatment. Finally, the two groups completed the research scales. Follow-up evaluation was also performed three months after treatment.
Results: Repeated measures analysis of variance was used to analyze the data. The findings show that dialectical behavior therapy emphasized on reducing anxiety and rumination, and the improvement observed in the experimental group was maintained at 3-month follow-up.                                             
Conclusion: Thus, the findings of the present study demonstrate the effectiveness of dialectical behavior therapy in improving pathological rumination and reducing anxiety in depressed patients.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Dialectical behavior therapy
  • Rumination
  • Anxiety
  • Depression