اثربخشی برنامه فرزندپروری مثبت بر رابطه والد-کودک و نشانه‌های اختلال در نوجوانان دارای اختلال سلوک

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار روانشناسی تربیتی، بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، گروه روانشناسی

2 گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

3 کارشناسی ارشد، رشته روانشناسی بالینی، علوم تحقیقات فارس

4 کارشناسی ارشد. روانشناسی عمومی. دانشگاه خوراسگان

5 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بیرجند، بیرجند، ایران

چکیده

مقدمه: ارتباط والدین با فرزندان مبتلابه اختلال سلوک می‌تواند باعث مشکلاتی در رابطه آن‌ها با این فرزندان شود. ازاین‌رو این پژوهش باهدف بررسی اثربخشی برنامه فرزندپروری مثبت بر رابطه والد-کودک و نشانه‌های اختلال در نوجوانان دارای اختلال سلوک انجام شد.
روش کار: طرح پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی و به‌صورت پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مادران دارای دانش‌آموز پسر مبتلابه اختلال سلوک دوره متوسطه منطقه چهار شهر تهران در سال 1398 بودند. نمونه موردمطالعه شامل 34  مادر دارای فرزند مبتلابه اختلال سلوک بود که به‌صورت نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. از مقیاس رابطه والد-کودک (PCRS) و پرسشنامه علائم مرضی کودکان (CSI-4) برای جمع‌آوری داده‌ها استفاده شد. داده‌ها از طریق تحلیل کوواریانس تک‌متغیری (آنکوا) و نرم‌افزار SPSS-22 مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند.
نتایج: نتایج نشان داد که فرزندپروری مثبت اثر معناداری در رابطه والد-فرزند (70/9 F= و 05/0 p <) و نشانگان اختلال سلوک (52/12 F= و 05/0 p <) دارد.
نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های این پژوهش، برنامه آموزشی فرزندپروری مثبت می‌تواند به‌عنوان یک روش آموزشی مؤثر موجب بهبود رابطه والد-کودک و نشانه‌های اختلال در نوجوانان دارای اختلال سلوک شود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Effectiveness of S Triple P-Positive Parenting Program on Parent-Child Relationship and Symptoms of Disorder in Adolescents with Conduct Disorder

نویسندگان [English]

  • Samaneh Sadat Jafar Tabatabei 1
  • Mohsen Rafiei 2
  • Haleh Eil Beigi 3
  • Esmat Sadat Kachoei 4
  • Somayeh Partovi Far 5
1 Assistant Professor of Educational Psychology, Birjand, Islamic Azad University, Department of Psychology
2 Department of Clinical Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Semnan University, Semnan, Iran
3 Masters, Clinical Psychology, Fars Research Sciences
4 Masters. General Psychology. University of Khorasgan
5 Ph.D. student of educational psychology, Islamic Azad University, Birjand Branch, Birjand, Iran
چکیده [English]

Abstract
 
Introduction: Parents' relationship with children with conduct disorder can cause problems with their children. Therefore this study was done aimed to evaluation the effectiveness of Triple P-Positive Parenting Program on parent-child relationship and symptoms of disorder in adolescents with conduct disorder.
Materials and Methods: Design of this study was semi-experimental type as pretest-posttest with control group.Statistical population consisted of all mothers of high school boy student with conduct disorder in district 4 of Tehran in 2019.The sample studied were all 34 mothers of children with conduct disorder who were selected through convenience sampling method and were divided randomly into two groups of experimental and control groups.For collection data was used from Parent Child Relationship Scale (PCRS) and Child Symptom Inventory (CSI-4). Data analyzing was conducted with ANCOVA and SPSS-22.
 Results: The results showed that Triple P have significant effect on parent-child relationship (F= 9.70, p < .05) and symptoms of conduct disorder (F= 12.52, p < .05). Conclusion: According to the findings this study, Triple P can be an effective educational method to improve the parent-child relationship and symptoms of disorder in adolescents with conduct disorder.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Positive parenting
  • Relationship
  • Parent
  • Child
  • Conduct disorder